Εξ αποστάσεως το Υπ.Παιδείας βάλλει την Εκπαίδευση και το Δημόσιο Σχολείο , οι εκπαιδευτικοί στηρίζουμε τους μαθητές μας!

         

                                    ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ Π.Ε.

Η εικόνα ίσως περιέχει: ένα ή περισσότερα άτομα και υπαίθριες δραστηριότητες

Εξ αποστάσεως το Υπ. Παιδείας βάλλει την  Εκπάιδευση και το Δημόσιο Σχολείο,
οι εκπαιδευτικοί στηρίζουμε τους μαθητές μας!
Η πανδημία του κορωνοϊού διαμορφώνει νέα, πρωτόγνωρα δεδομένα στις ζωές μας, στην εργασία μας, στην καθημερινότητά μας. Η διάρκεια και η ένταση των μέτρων δεν μπορεί να προσδιοριστεί σε αυτή τη φάση, αλλά σίγουρα έχει και θα έχει επιπτώσεις στην εκπαιδευτική διαδικασία, στην ψυχολογία των μαθητών, ειδικά αυτών που προετοιμάζονται για τις Πανελλαδικές εξετάσεις, αλλά και στην περαιτέρω επιδείνωση της οικονομικής κατάστασης και του βιοτικού επιπέδου των λαϊκών οικογενειών.
Απέναντι σε αυτά τα νέα δεδομένα οφείλουμε πρώτα απ’ όλα, να βγάλουμε τα πρώτα αναγκαία συμπεράσματα που προκύπτουν:
• Η προσωπική αναγκαία ευθύνη του καθενός από εμάς δεν μπορεί και δεν πρέπει να συγκαλύψει τις ευθύνες και τις υποχρεώσεις και αυτής της κυβέρνησης αλλά και των προηγούμενων (υποχρηματοδότηση της υγείας, τεράστιες ελλείψεις υλικών και προσωπικού στα νοσοκομεία, κλείσιμο νοσοκομείων, απόπειρες ιδιωτικοποίησης της υγείας). Οι μνημονιακές πολιτικές που εφαρμόστηκαν και εφαρμόζονται στη χώρα, εκτός των άλλων, υποβάθμισαν δραματικά τα δημόσια κοινωνικά αγαθά (Υγεία, Παιδεία, Πρόνοια, κλπ) και απαιτείται άμεση αντιστροφή της καταστροφικής αυτής πορείας.
• Η Ε.Ε. των ισότιμων μελών και της αλληλεγγύης αποτελεί ένα μύθο όταν -εκτός των άλλων- δεν έχουν παρθεί μέτρα βοήθειας και ανακούφισης των πληττόμενων λαών, αλλά απεναντίας παρακολουθήσαμε την άρνηση βοήθειας στη σκληρά δοκιμαζόμενη Ιταλία.
Διδασκαλία εξ αποστάσεως;
Το Υπουργείο Παιδείας σε μία προσπάθεια να πείσει τους γονείς και τους μαθητές ότι με κλειστά τα σχολεία μπορεί να υπάρξει μια (σχετική) κανονικότητα, στέλνει οδηγίες στα σχολεία και ενημερώνει τους γονείς και την κοινωνία για την εξ αποστάσεως εκπαίδευση, παρουσιάζοντας στα ΜΜΕ μια ιδανική κατάσταση, λέγοντας ότι οι μαθητές θα μπορούν να σηκώνουν το χέρι, οι εκπαιδευτικοί θα μπορούν να επιβάλλουν ησυχία με την λειτουργία της σίγασης (!) κι ότι υπάρχει άφθονο υλικό που μπορεί να χρησιμοποιηθεί από τους εκπαιδευτικούς.
Εμείς τονίζουμε ότι: τίποτε δεν μπορεί να αντικαταστήσει την ζωντανή εκπαίδευση, τις ανοιχτές σχολικές τάξεις. «Η τηλεκπαίδευση, η εξ’ αποστάσεως, η ασύγχρονη εκπαίδευση» είναι απλώς εργαλεία. Σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να λειτουργήσουν επαρκώς με παιδαγωγικά και επιστημονικά κριτήρια και να υποκαταστήσουν τη ζωντανή διαδικασία της τάξης (κατάκτηση της γνώσης, αλληλεπίδραση, αλληλοβοήθεια, παραστατικότητα, φυσική/σωματική προσέγγιση κ.ά). Τα επικοινωνιακά τεχνάσματα της κυβέρνησης και η απλόχερη κάλυψη που της παρέχουν τα ΜΜΕ δεν μπορούν να κρύψουν την πραγματικότητα: απαρχαιωμένες πλατφόρμες που σέρνονται πριν καν χρησιμοποιηθούν, κανένα οργανωμένο πλαίσιο, δημόσιο λογισμικό στα σπάργανα, υλικοτεχνική υποδομή ανύπαρκτη, διαδικτυακές ταχύτητες για κλάματα, καμία μέριμνα για εκπαιδευτική τηλεόραση, παντελής ανυπαρξία κεντρικού οργανωμένου, αξιόπιστου εκπαιδευτικού διαδικτυακού υλικού. Προπαγανδίζουν την «ασύγχρονη εκπαίδευση» γνωρίζοντας ότι η δια ζώσης δεν αντικαθίσταται επιχειρώντας να πείσουν την κοινωνία ότι αποτελεί εκπαιδευτική μέθοδο με παιδαγωγικά χαρακτηριστικά, όπου απουσιάζει η παιδαγωγική αλληλεπίδραση, η παιδαγωγική σχέση, η κοινωνική διάσταση της γνώσης (επικοινωνία μεταξύ των μαθητών για την κατασκευή της γνώσης ως κοινωνικό προϊόν ). Η κυβέρνηση για την αντιμετώπιση της πανδημίας προβάλει την «ατομική ευθύνη», χωρίς να θωρακίζει το δημόσιο σύστημα υγείας, κάνει σαφές το “μείνε σπίτι σου αν νοσήσεις γιατί δεν μπορούμε να σε περιθάλψουμε”. Έτσι και στην εκπαίδευση: Με πρόσχημα την πανδημία επιλέγει να γυρίσει την πλάτη για άλλη μια φορά στα φτωχότερα στρώματα των μαθητών και των οικογενειών τους, διασπείροντας ταυτόχρονα τη λογική της ατομικής ευθύνης και για τους εκπαιδευτικούς σαν να είναι αυτοί που ευθύνονται για το αυτοακυρωμένο σχολικό δίκτυο ή την απουσία οργανωμένης και για όλους συστηματικής επιμόρφωσης .
Όλα τα άλλα δεν είναι παρά ένα επικοινωνιακό παιχνίδι, που στήνεται στις πλάτες εκπαιδευτικών, γονιών και μαθητών με σοβαρές πολιτικές προεκτάσεις. Με τον ίδιο τρόπο που για το θέμα της υγείας η κυβέρνηση τονίζει την «ατομική ευθύνη», χωρίς να παίρνει μέτρα για τα νοσοκομεία και τη δημόσια υγεία, προσπαθεί να πείσει την κοινωνία ότι σε τελική ανάλυση είναι ατομική ευθύνη του εκπαιδευτικού και του γονιού να βρει τον τρόπο να συνεχιστεί η εκπαιδευτική διαδικασία.
Το Υπουργείο Παιδείας με αυτή του την απόφαση συνειδητά επιλέγει να κάνει διάκριση μεταξύ των μαθητών μας. Εν μέσω πανδημίας διαλέγει ένα εργαλείο που θα το εφαρμόσει το δημόσιο σχολείο και που γνωρίζει ότι δεν μπορεί να λειτουργήσει καθολικά και για όλους. Δεν έχουν όλες οι οικογένειες την υποδομή για την εξ αποστάσεως, δεν έχουν όλοι οι γονείς τη δυνατότητα να είναι «πάνω από τον υπολογιστή» ή το κινητό τηλέφωνο για να ακολουθήσουν τις οδηγίες του Υπουργείου. Η εκπαίδευση είναι υποχρεωτική για όλα τα παιδιά. Σε καμιά περίπτωση δεν θα μπούμε στη λογική του διαχωρισμού των μαθητών μας και μάλιστα σε μια περίοδο που πολλοί και πολλές αντιμετωπίζουν είτε σοβαρά προβλήματα στην καθημερινότητά τους λόγω των ειδικών συνθηκών που ζουν οι οικογένειές τους είτε προβλήματα επιβίωσης. Για μας όλοι οι μαθητές – είτε ζουν στην πόλη, είτε στο χωριό, είτε είναι μετανάστες και προσφυγόπουλα – έχουν το ίδιο ακριβώς δικαίωμα στην μόρφωση.
Αυτό που συμβαίνει τώρα είναι μια γενική πρόβα με πολλές παραμέτρους. Από τη δεκαετία του ’90 και δώθε έχει καταβληθεί από ΕΕ και ΟΟΣΑ μεγάλος κόπος ώστε το σχολείο να αντιμετωπιστεί ως χώρος συντονισμού παροχής εκπαιδευτικών υπηρεσιών, σούπερ-μάρκετ δεξιοτήτων και μάλιστα με τους όρους που θέτει η Αγορά (αξιολόγηση-κατηγοριοποίηση σχολικών μονάδων και εκπαιδευτικών, αυτονομία της σχολικής μονάδας, Προγράμματα σύνδεσης με την Παραγωγή και την Αγορά, Εξετάσεις και Πιστοποίηση). Θεωρούμε ότι οι προτάσεις του υπουργείου εντάσσονται στο παραπάνω πλαίσιο και ήρθαν για να μείνουν: α) Για τη χρήση της εξ αποστάσεως εκπαίδευσης αντί για προσλήψεις εκπαιδευτικών. Οι εκπαιδευτικοί, οι εργαζόμενοι και άνεργοι γονείς, οι μαθητές μας οφείλουν να γνωρίζουν ότι η ακύρωση της εξασφάλισης της δια ζώσης διδασκαλίας με οποιαδήποτε δικαιολογία θα είναι καταστροφική. Η εξ αποστάσεως εκπαίδευση μπορεί να είναι μόνο συμπληρωματική στη δια ζώσης και όχι επιλογή «έκτακτης ανάγκης» γιατί η δια ζώσης εξασφαλίζει βασικές προϋποθέσεις στη διδασκαλία, την αλληλεπίδραση με τον εκπαιδευτικό, τους συμμαθητές, την άμεση ανατροφοδότηση, την παιδαγωγική σχέση, καθώς και όλες τις σύγχρονες μεθόδους μάθησης που αναπτύσσουν την κριτική σκέψη και ικανότητα β) Για την κατηγοριοποίηση σχολείων και εκπαιδευτικών με βάση το αν ακολούθησαν τις οδηγίες του ή όχι γ)Για την ορμητική είσοδο ιδιωτών στη δημόσια εκπαίδευση. Το υπουργείο έχει εξαιρετικά επικίνδυνες πολιτικές σκοπιμότητες και όχι πραγματικό ενδιαφέρον. Η ακύρωση της εξασφάλισης της δια ζώσης διδασκαλίας με οποιαδήποτε δικαιολογία θα είναι καταστροφική για το δημόσιο σχολείο και το μορφωτικό δικαίωμα.
Να μη αποδεχτούμε λοιπόν, ότι το Σχολείο μπορεί να υποκατασταθεί από την κάμερα. Να μην αποδεχτούμε ένα συνολικό πρόγραμμα «εξ αποστάσεως εκπαίδευσης», που υποκαθιστά την κανονική λειτουργία του Σχολείου. Σε κάτι τέτοιο είμαστε κάθετα αντίθετοι.
Επιπλέον οι κινήσεις του Υπουργείου, οι ευχαριστίες σε μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους του χώρου προδιαθέτουν μια πρωτοβουλία που μπορεί να οδηγήσει σε ανάθεση σε μεγάλη εταιρεία όλου του πακέτου της τηλεκπαίδευσης. Επίσης, οι εξαγγελίες της Περιφέρειας Αττικής για αντίστοιχη πλατφόρμα που παρέχει σε συνεργασία με ιδιωτική εταιρεία κινούνται στην ίδια κατεύθυνση. Μια τέτοια εξέλιξη αποτελεί ιδιωτικοποίηση της εκπαίδευσης και μάλιστα με εξαιρετικά αμφίβολα αποτελέσματα, παρέχει πρόσβαση σε εξαιρετικά ευαίσθητα δεδομένα σε εταιρικούς ομίλους, ανοίγει το ζήτημα της σύνδεσης με την αξιολόγηση (και μάλιστα με τον πανοπτικό έλεγχο της εκπαιδευτικής διαδικασίας από κρατικούς φορείς και ιδιωτικούς ομίλους και την παροχή ευαίσθητων δεδομένων στην αγορά).
Το Υπουργείο Παιδείας με την νέα εγκύκλιο που εξέδωσε αντί να επιχειρήσει να λύσει προβλήματα κάνει βήματα που τείνουν σε υποχρεωτικές ενέργειες και χρονοδιαγράμματα που είναι αδύνατον να τηρηθούν. Στην πραγματικότητα επιχειρεί να φτιάξει μέσα σε μια νύχτα με μια εγκύκλιο – διαταγή ένα άλλο σχολείο ηλεκτρονικό χωρίς καμία παροχή και προϋπόθεση από το Υπ. Παιδείας για όλα τα σχολεία όλους τους εκπαιδευτικούς και ΚΥΡΙΩΣ με δεδομένο ότι αυτό θα απευθύνεται σε μέρος των μαθητών και όχι σε όλα τα παιδιά!!!! βαθαίνοντας την ταξικότητα της εκπαίδευσης και μεγαλώνοντας τις εκπαιδευτικές ανισότητες.
Κατόπιν όλων αυτών είναι φανερό ότι η τηλεκπαίδευση, εάν εφαρμοστεί με αυτούς τους όρους, θα οδηγήσει σε άνιση μεταχείριση των μαθητών, με την έγκριση μάλιστα του υπουργείου. Εμείς δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι το σχολείο είναι δημόσιο, κοινωνικό, καθολικό. Δεν μπορεί να είναι επιλεκτικό, άδικο. Κι αυτό ακριβώς θα συμβεί αν ανοίξουν ή μισοανοίξουν οι εικονικοί δίαυλοι επικοινωνίας μαθητών-εκπαιδευτικών και δεν μπορέσουν να μπουν όλοι οι μαθητές και οι μαθήτριες. (κάτι που, εφόσον δεν υπάρχει η υποδομή, πρέπει να θεωρούμε δεδομένο).
Επισημαίνουμε ότι:
Η όποια εξ αποστάσεως διδασκαλία και μάθηση αποτελεί επικουρικό εργαλείο, χωρίς φυσικά να μπορεί να υποκαταστήσει επ’ ουδενί τη δια ζώσης εκπαίδευση και τη φυσική παρουσία του δασκάλου, ενώ σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να αξιοποιηθεί για κάλυψη της διδακτέας ύλης.
Τονίζουμε ότι έτσι κι αλλιώς όλες οι εγκύκλιοι που αφορούν την «σύγχρονη» και «ασύγχρονη διδασκαλία» εξ’ αποστάσεως δεν είναι και δεν μπορεί να είναι υποχρεωτικού χαρακτήρα καθώς δεν μπορούν να εξασφαλίσουν την ισότιμη πρόσβαση όλων των μαθητών, βασική παράμετρο του δημόσιου σχολείου. Η αξιοποίηση όποιων μορφών και μέσων πρέπει να γίνεται με τη γνώση και την ευαισθησία του κάθε εκπαιδευτικού για τις ανάγκες των μαθητών του και όχι με κρατικό έλεγχο και λογοδοσία. Στην βάση αυτή, καλούμε τους εκπαιδευτικούς να μην υποκύπτουν στους όποιους εκβιασμούς της διοίκησης για να γίνουν πιόνια στο επικοινωνιακό παιχνίδι της Κυβέρνησης. Κανένας δεν μπορεί να «υποχρεώνεται» είτε να συμμετέχει ως εθελοντής τηλεμαθήματος είτε να παραστεί, με όποια ιδιότητα στα σχολεία, που είναι ουσιαστικά κλειστά. Η όποια προαιρετική συμμετοχή μας δε συνδέεται με τις επικοινωνιακές «φούσκες» τους Υπουργείου.
Όπως κι αν έχει οι συνάδελφοι χρειάζεται να είναι πολύ προσεκτικοί στην επαφή με τους γονείς και στη χρήση των προσωπικών τους εργαλείων επικοινωνίας.
– Να σταματήσουν οι πιέσεις για υποχρεωτική παρουσία των συναδέλφων στα σχολεία. Καμία τέτοια υποχρέωση δεν προκύπτει με βάση την Κ.Υ.Α.
– Να κλείσει η πόρτα σε κάθε ιδιωτική εταιρεία, χορηγό και επίδοξο επενδυτή, φορέα της Τοπικής Διοίκησης που αξιοποιεί την “κρίση” ως ευκαιρία για να βάλει χέρι στο Δημόσιο σχολείο. Κάθε εργαλείο, κάθε υποδομή και τεχνολογική εφαρμογή με ευθύνη και αποκλειστική χρηματοδότηση του κράτους.
– Θα μας βρει κάθετα αντίθετους κάθε προσπάθεια επιβολής της αξιολόγησης, κάθε αυθαίρετη ή αυταρχική κίνηση του Υπουργείου και της διοίκησης, κάθε απόπειρα να κατηγοριοποιηθούν οι εκπαιδευτικοί ανάλογα με τις επιλογές τους σε αυτή την περίοδο. Όχι στο πανοπτικό σύστημα στην εκπαίδευση που επιδιώκει την πλήρη πειθάρχηση δια μέσου της απομόνωσης, της επιτήρησης, του φόβου, της υποτέλειας και της εξατομίκευση.
-Καμία αυταρχική παρέμβαση της Διοίκησης δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή.
Με τα μέσα που διαθέτουμε, ως εκπαιδευτικοί, συνεχίζουμε να υπερασπιζόμαστε τον παιδαγωγικό μας ρόλο, και σήμερα.
Στην πρωτόγνωρη πραγματικότητα που βιώνουμε και με δεδομένο ότι τα σχολεία θα παραμείνουν κλειστά για απροσδιόριστα μεγάλο διάστημα, οι εκπαιδευτικοί κάνουμε ό,τι μπορούμε – και στις σημερινές πολύ δύσκολες συνθήκες – προκειμένου να σταθούμε δίπλα στους μαθητές μας, να ανταποκριθούμε στην ανάγκη επαφής, συνεργασίας, βοήθειας των παιδιών με όσα μέσα και δυνατότητες διαθέτουμε μακριά από τις επικοινωνιακές πολιτικές του υπουργείου.
Σε αυτές τις δύσκολες για όλους συνθήκες, δεν ξεχνάμε το ρόλο που έχουμε ως παιδαγωγοί. Στεκόμαστε δίπλα στους μαθητές μας και τις οικογένειές τους με όποιον τρόπο μπορούμε. Προσπαθούμε να τους στηρίξουμε και να τους βοηθήσουμε, όσο περνάει απ’ το χέρι μας, να διαχειριστούν αυτή τη δύσκολη και πρωτόγνωρη κατάσταση. Να σταθούν κι αυτοί όρθιοι! Δεν θα αφήσουμε τα παιδιά στη μοίρα τους, απομονωμένα στο σπίτι, αντιμέτωπα με τη μοναξιά τους, βορά στην αυθαιρεσία της ιδιωτικής πρωτοβουλίας.
Αξιοποιούμε όλους τους τρόπους επικοινωνίας (τηλέφωνα, mail, μέσα κοινωνικής δικτύωσης) ώστε να έρθουμε σε επαφή μαζί τους, να συζητήσουμε, να μάθουμε για τα προβλήματά τους. Είναι σημαντικό οι μαθητές μας και οι γονείς τους να νιώσουν ότι δεν είναι μόνοι τους σε αυτή την κατάσταση, ότι στο μέτρο των δυνάμεών μας είμαστε εδώ για εκείνους και για τα παιδιά τους. Όχι για να προχωρήσουμε την ύλη, όχι για να αντικαταστήσουμε τη δια ζώσης εκπαίδευση. Θα είμαστε δίπλα, όσο περισσότερο μπορούμε και με όποιον τρόπο αυτό γίνει δυνατό ως αλληλέγγυοι εκπαιδευτικοί στη δύσκολη αυτή περίοδο.
Καλούμε τις/τους συναδέλφους
Να έρθουν σε επαφή με τους μαθητές και τις οικογένειές τους, να αποκαταστήσουμε την επικοινωνία σε ανθρώπινο επίπεδο, ώστε να έχουμε την πραγματική εικόνα των συνθηκών που αντιμετωπίζουν (όροι διαβίωσης, κατάσταση στην εργασία –απολύσεις, πρωταρχικές ανάγκες). Να τους στηρίξουν ψυχολογικά, με στόχο να αναπτύξουμε συλλογικά στο σχολείο και με τη στήριξη του συλλόγου μας ένα δίκτυο αλληλεγγύης και στήριξής.
Να επιδιώξουν, αυτόνομα, πέρα και ανεξάρτητα από τις κατευθύνσεις του Υπουργείου και τα ανέφικτα χρονοδιαγράμματα, με τους τρόπους επικοινωνίας που έχουν και θα εξελίξουν, να στηρίξουν και να παροτρύνουν τους μαθητές, ώστε να διατηρήσουν μια στοιχειώδη επαφή με την εκπαιδευτικές μορφωτικές δραστηριότητες ευρύτερου χαρακτήρα (ανάγνωση βιβλίου, ταινίες, ντοκιμαντέρ, παιγνιώδεις μορφές προσέγγισης της γνώσης κλπ). Κάθε δράση μας να γίνεται στην κατεύθυνση της συμμετοχής όλων των παιδιών.
Ταυτόχρονα απαιτούμε:
-Αύξηση των κονδυλίων για την κάλυψη των έκτακτων αναγκών στην εκπαίδευση εδώ και τώρα. Μόνιμοι διορισμοί εκπαιδευτικών και όλου του βοηθητικού προσωπικού (σχολιάτρων, ψυχολόγων, καθαρισμού, φύλαξης κλπ) που είναι απαραίτητο στην λειτουργία των σχολείων μετά το τέλος της κρίσης. Μονιμοποίηση των συμβασιούχων καθαριστριών
-Να κλείσουν άμεσα τα ΚΕΣΥ, τα ΠΕΚΕΣ, τα ΚΠΕ. Οι Διευθύνσεις Εκπαίδευσης να λειτουργήσουν με το απολύτως αναγκαίο προσωπικό.
-Ειδικά προγράμματα στη Δημόσια Τηλεόραση, λειτουργία εκπαιδευτικής τηλεόρασης με βάση τις ιδιαίτερες ανάγκες ανά τάξη και ανά ηλικιακή ομάδα, εκπαιδευτικά ντοκιμαντέρ κ.ά. Να χρησιμοποιηθεί ο πλούτος καλών παιδικών και εφηβικών ταινιών και εκπομπών, που μπορούν να αξιοποιηθούν.
-Να σταματήσει κάθε άλλο νομοθετικό έργο της κυβέρνησης (νομοσχέδιο για την εκπαίδευση, απαγόρευση διαδηλώσεων κ.ά.) εκτός από αυτό της πρόληψης και της πλήρους αντιμετώπισης της επιδημίας.
• Μέτρα ενίσχυσης της λαϊκής οικογένειας που μαστίζεται από την ανεργία και την επισφάλεια.
• Να καλυφθούν όλες οι ανάγκες της εκπαίδευσης σε εκπαιδευτικό προσωπικό αποκλειστικά με μαζικούς διορισμούς μόνιμων εκπαιδευτικών/μονιμοποίηση όλων των αναπληρωτών. Να επεκταθούν οι προσλήψεις σε μόνιμο νοσηλευτικό προσωπικό, ψυχολόγους, τραπεζοκόμους και προσωπικό καθαριότητας σε οργανικές θέσεις για κάθε σχολική μονάδα.
• Δημόσια και δωρεάν υγεία και παιδείας για όλους τους ανθρώπους.
Καλούμε όλους τους συναδέλφους να είναι σε επαφή με το Δ.Σ. του συλλόγου μας, να ενημερώνουν για κάθε φαινόμενο αυθαιρεσίας από πλευρά της διοίκησης.
Συνάδελφοι, συναδέλφισσες,
Οι κυρίαρχες πολιτικές, στη χώρα μας και διεθνώς, εδώ και αρκετά χρόνια, οικοδομούν την κοινωνία-φρούριο, όπου εντός θα είναι οι ελεγχόμενοι και εκτός θα επικρατεί ο νόμος της ζούγκλας. Με αφορμή τα απαραίτητα μέτρα για την αντιμετώπιση της πανδημίας, οι κυβερνήσεις και οι κυρίαρχοι κύκλοι προωθούν μια ριζική συντηρητική στροφή, φιλοδοξούν να μονιμοποιήσουν τους αποκλεισμούς, την στέρηση δικαιωμάτων, τις απαγορεύσεις, την απομόνωση στην ατομικότητα, την υποταγή και τη συναίνεση.
Είμαστε στην απέναντι όχθη. Ακόμα και στις σημερινές δύσκολες συνθήκες, υπό το βάρος των απαραίτητων περιορισμών που επιβάλλει η πανδημία, βρίσκουμε τα μέσα και τους τρόπους για να σπάσουμε την ατομικότητα και την απομόνωση, να εκφράσουμε έμπρακτα την κοινωνική αλληλεγγύη, την επικοινωνία, τις κοινωνικές σχέσεις, τη συλλογικότητα. Να σταθούμε στο πλευρό των μαθητών μας και των οικογενειών τους. Αυτές τις μέρες εκπαιδευόμαστε πώς να αποφεύγουμε ο ένας τον άλλον. Να μην γίνει κανονικότητα! Ας πλύνουμε τα χέρια μας, αλλά ας τα υψώσουμε την ίδια στιγμή με αλληλεγγύη, συλλογικότητα και διεκδίκηση! Ας φορέσουμε τη μάσκα μας, αλλά ας μην κλείσουμε το στόμα!
Στεκόμαστε όρθιοι και αλληλέγγυοι, μεταξύ μας, με τους μαθητές μας και τις οικογένειές τους
ώστε να επιστρέψουμε σύντομα στις τάξεις μας και στις εργασίες μας!
Δεν αναστέλλουμε τους αγώνες και τις διεκδικήσεις μας ως εργαζόμενοι!
Ο ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΖΩΗ ΚΑΙ Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΘΑ ΝΙΚΗΣΟΥΝ!

59

Απήχηση

5

Αλληλεπιδράσεις