Free songs
  •  
  •  

Mερικές αλήθειες πέρα από κραυγές και κορώνες

 

Το ζήτημα της ονομασίας του γειτονικού κράτους των Σκοπίων-ΠΓΔΜ ίσως της μόνης κρατικής οντότητας μέλους του ΟΗΕ που διαθέτει εδώ και πάνω από 20 χρόνια προσωρινή ονομασία- έρχεται ξανά στο προσκήνιο εξ αιτίας της πρόσφατης εξέλιξης των διαπραγματεύσεων  για την οριστική ονοματοδοσία της γειτονικής χώρας.

Είναι δύσκολο να έχει κάποιος ψύχραιμη άρα και καθαρή ματιά για ένα τόσο ευαίσθητο θέμα τη στιγμή μάλιστα που λίγες ώρες πριν  στο διαβόητο συλλαλητήριο της Θεσσαλονίκης ειπώθηκαν  λόγοι που παραπέμπουν στην αλήστου μνήμης εθνοσωτήριο εφταετία ενώ γεγονότα όπως η βεβήλωση του  εβραικού μνημείου αλλά και η πυρπόληση του κοινωνικού χώρου Libertatiaδείχνουν  τι αντανακλαστικά ξυπνάνε  όλες αυτές οι εκδηλώσεις. Προφανώς οι εμπρηστές από το συλλαλητήριο ξεκίνησαν ή εκεί πήγαιναν.Eίναι επίσης φανερό από ποιο χώρο έλκουν την καταγωγή τους .

Οι εθνικές κορώνες που κυριάρχησαν από τους ομιλητές  στόχο είχαν να  κρύψουν την αλήθεια  και να  παραπλανήσουν.  Τέτοιες ηχηρές πάντα λένε  τις μισές αλήθειες δηλαδή  ψέματα. Οι παρουσίες των προσώπων ήταν χαρακτηριστικές: Παρόντες  στο συλλαλητήριο ήταν όλοι οι βουλευτές και πολιτευτές της ΝΔ , όλοι οι βουλευτές των ΑΝΕΛ , και σύσσωμη η εκκλησιαστική ιεραρχία .   Κανείς από αυτούς δεν είχε ωστόσο επίσημα  δηλώσει συμμετοχή σε αυτή την εκδήλωση ούτε απηύθυνεκάλεσμα . ΟΙ ΜΟΝΟΙ ΠΟΥ ΔΗΛΩΣΑΝ ΕΠΙΣΗΜΑ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΗΤΑΝ ΟΙ ΦΑΣΙΣΤΕΣ ΤΗΣ  ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ, Ο ΛΕΒΕΝΤΗΣ ΑΥΤΟΠΡΟΣΩΠΩΣ ΚΑΙ Ο ΚΑΡΑΤΖΑΦΕΡΗΣ.ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ Η ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΟΠΑΘΟΎΣΑ ΚΑΙΛΗ ΚΟΝΤΡΑ ΣΤΗΝ ΚΟΜΜΑΤΙΚΗ ΓΡΑΜΜΗ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ ΤΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ ΤΗΣ , ΗΤΑΝ ΕΚΕΙ Τα σχόλια περιττά. Επίσημα απέχουμε αλλά ανεπίσημα είμαστε εκεί. Οι “υπεύθυνοι” πολιτικοί ταγοί του ελληνικού αστισμού δεν τολμάνε επιτέλους να αποποιηθούν των εθνικιστικών βαρών τους. Όσο και να θέλουν  να κρυφτούν δεν μπορούν.Το εθνικιστικό αφήγημα –η Μακεδονία είναι η ελληνική ψυχή μας- είναι συστατικό στοιχείο της ύπαρξής  τους αν δεν είναι και μία σίγουρη δεξαμενή ψήφων.

ΒΑΛΚΑΝΙΑ , ΜΙΑ ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ ΕΘΝΙΚΙΣΜΩΝ  .

Από διαλύσεως της πάλαι ποτέ Γιουγκοσλαβίας οι ανταγωνισμοί για την επαναχάραξη των συνόρων και επαναπροσδιορισμό  της ισχύος των μεγάλων παικτών πέρασε σε νέα φάση. Δεδομένης της εξαφάνισης της σοβιετικής παρουσίας,  ο μεγάλος παίκτης ήταν ένας  και μοναδικός και δεν ήταν άλλος από το ΝΑΤΟ. Ακόμη και η αναβαθμισμένη  Γερμανία,ηγεμονική φιγούρα της ΕΕ, δεν μπορούσε τότε να διαφοροποιήσει την κατάσταση σοβαρά. Τουλάχιστον σε επίπεδο στρατιωτικής παρουσίας οι Αμερικανοί δεν είχαν αντίπαλο. Επιτάχυναν και διευκόλυναν τόσο τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας  όσο και την αναθέρμανση των εθνικισμών στην περιοχή. Ίσως το γεγονός ότι η Γερμανία βολευόταν σε οικονομικό επίπεδο από τις εξελίξεις  να ταυτιζόταν με τις νατοικές επιδιώξεις. Η Ελλάδα συναίνεσε απνευστί με το εγχείρημα αυτό της διάλυσης τόσο ως μέλος του ΝΑΤΟ όσο κι ως ευρωπαικός εταίρος με σημαντικά ωφελήματα για μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους . Μόνο η επιθετική πολιτική των ελληνικών  τραπεζών το καταδεικνύει . Εν κατακλείδι οι εθνικισμοί ήταν το πιο βολικό εργαλείο στις αρχές της δεκαετίας του 90.

Με αυτό το σκηνικό κτίστηκε και το σημερινό οικοδόμημα. Αν θέλουμε πάντως να είμαστε ιστορικά δίκαιοι θα χρειαστεί μία ακόμη …βουτιά στο παρελθόν. Ο γεωγραφικός όρος με το όνομα “Μακεδονία” αποτελούσε μία ενοποιημένη ενότητα πολλών βιλαετίων μεσούσης της οθωμανικής  αυτοκρατορικής  εποχής. Οι περιοχές είχαν το προνόμιο ή κατά άλλους το χαρακτηριστικό γνώρισμα να κατοικούνται από πολυεθνικούς πληθυσμούς όπως Έλληνες, Σλάβους,Σέρβους,Βούλγαρους, Εβραίους, Βλάχους,Τούρκους και άλλους . Οι χριστιανικοί πληθυσμοί ήταν  πλειοψηφία . Γνώριμο σκηνικό στα Βαλκάνια. Η διάλυση της οθωμανικής αυτοκρατορίας, η διάθεση εθνικής ολοκλήρωσης που εκδηλώνεται τότε από αρκετές πλευρές(Ελλάδα,Βουλγαρία,Σερβία) με τη συνακόλουθη ενσωμάτωση εδαφών και πληθυσμών και  με ταυτόχρονη εκδίωξη άλλων , φέρνει πολέμους και άγριες  σφαγές. Η ενσωμάτωση ενός πολύ μεγάλου κομματιού της Μακεδονίας , προιόν πολέμου και εθνικών εκκαθαρίσεων , από την Ελλάδα είναι ιστορικά δεδομένο και αποδεδειγμένο. Η Ελλάδα επεκτάθηκε εδαφικά κάτι που ευνόησε τα μάλα την ανερχόμενη αστική- εμπορική και βιομηχανική –τάξη της Ελλάδας.Όλη αυτή η επιχείρηση έλαβε χώρα την πρώτη δεκαετία του 20ου αιώνα, συνεχίστηκε  μετά τη λήξη του Α Παγκοσμίου πολέμου και κορυφώθηκε με την Μικρασιατική εκστρατεία με τα γνωστά αποτελέσματα.

ΤΑ ΚΑΤΟΠΙΝΑ ΧΡΟΝΙΑ

Στη διάρκεια της  περιόδου του μεσοπολέμου αλλά και του Β παγκοσμίου πολέμου οι εθνικισμοί στην περιοχή δίνουν και παίρνουν. Η ρευστότητα στην περιοχή τους ευνοεί αλλά και τα συμφέροντα των μεγάλων παικτών ιδίως των νικητών του πρώτου μεγάλου πολέμου, συντηρούν το θέμα. Στο ίδιο μήκος κύματος και οι ελληνικές θέσεις. Οπωσδήποτε το εθνικιστικό αφήγημα χρειαζόταν και εχθρούς ή έστω απειλές. Τις βρήκε λοιπόν στο΄΄ σλαβικό κίνδυνο ΄΄ και στην προσπάθεια των όμορων κρατών να ισχυροποιήσουν τις θέσεις τους. Ο σλαβικός πληθυσμός που κατοικούσε στην εκτεταμένη γεωγραφική περιοχή της Μακεδονίας βρέθηκε στην μέγγενη αυτών των εθνικισμών. Η Ελλάδα επιδίωκε άλλοτε να τους ενσωματώσει κι άλλοτε να τους εξαφανίσει. Η Βουλγαρία τους εκλάμβανε ως “παραστρατημένουςαδελφούς”.Το νεοσύστατο γιουγκοσλαβικό βασίλειο τους θεωρούσε εν δυνάμει αναπόσπαστο τμήμα του. Κοντολογής οι σλαβικοί αυτοί πληθυσμοί κακόπαθαν για τα καλά. Με την επιθυμία της αυτοπραγμάτωσής   συμμετείχαν  στον αντιναζιστικό αγώνα σθεναρά . Επίσης ένα μεγάλο κομμάτι τους πύκνωσε τις στρατιωτικές δυνάμεις του ΕΛΑΣ αλλά και του ΔΣΕ αργότερα. Δεν ήθελε πολύ  η εθνικόφρων παράταξη να στοχοποιήσει τις αντιστασιακές δυνάμεις  και με την κατηγορία του αφελληνισμού να τις καταδιώξει αργότερα. Όσο για τους Σλαβόφωνους πληθυσμούς που συμμετείχαν ενεργά στην αντίσταση, δοκίμασαν άγριο κυνηγητό με αφαίρεση της ελληνικής ιθαγένειας , απαγόρευση χρήσης της γλώσσας και δήμευση των περιουσιών. Τα αναγκαστικά αυτά μέτρα ισχύουν ακόμη και σήμερα. Το μετεμφυλιακό ελληνικό κράτος κατασκεύασε το σκηνικό  και το “έδεσε” με  την αντικομμουνιστική ρητορική  του. Βλέπετε η Γιουγκοσλαβία του Τίτο είχε περιλάβει  ως κομμάτι της στα νότια σύνορα του τη Σοσιαλιστική  Δημοκρατία της  Μακεδονίας  που στο εξής θα αναβαθμιζόταν σε θανάσιμο κίνδυνο.

ΑΛΥΤΡΩΤΙΣΜΟΣ ΣΕ ΜΙΑ ΚΟΜΜΑΤΙΑΣΜΕΝΗ ΧΩΡΑ

Η διάλυση της Γιουγκοσλαβίας(τμήμα της οποίας αποτελούσε και η Δημοκρατία της Μακεδονίας) έγινε με τη σύμφωνη γνώμη και της Ελλάδας .Ήταν επιλογή συνειδητή της ΕΕ. Το χειρότερο ήταν ότι οι Ευρωπαίοι πίεσαν και υποσχέθηκαν  οφέλη σε όσους έπεσαν να κατασπαράξουν την υπό διάλυση χώρα .Το κείμενο της άνευ όρων αναγνώρισης των Σλοβενίας, Κροατίας ,πρόκειται για τις δύο πρώτες δημοκρατίες που αποσχίστηκαν από το σώμα της ενωμένης Γιουγκοσλαβίας,φέρει μάλιστα την υπογραφή του Αντώνη Σαμαρά(ήταν υπουργός εξωτερικών της κυβέρνησης Μητσοτάκη το 1992). Το πιο εντυπωσιακό ήταν πως όλο αυτό έγινε μόνο και μόνο για να ανοίξουν οι ασκοί του Αιόλου. Μετά από αυτό τίποτε δεν ήταν όπως πριν.Η πρώην σοσιαλιστική Μακεδονία ακολουθεί τον ίδιο δρόμο. Κηρύσσει την ανεξαρτησία της και προβάλλει αλυτρωτικές θέσεις .   Οι εθνικισμοί ξαναγεννιούνται. Το είπαμε και παραπάνω:ο εθνικισμός  είναι η εύφλεκτη ύλη που βοηθάει να κρύβονται οι επιθετικές πολιτικές  , να δικαιολογείται η ανισότητα και η φτωχοποίηση  των λαών ένθεν κακείθεν. Ηχεί ως αστείο αλλά κανείς από την οικονομική ελίτ δεν έχασε τα τελευταία 25 χρόνια που σοβεί η κρίση. Οι ελληνικές επιχειρήσεις  ζώντας στον αστερισμό της  ανάπτυξης  πάτησαν πόδι στο έδαφος του μικροσκοπικού κρατιδίου και απογείωσαν τα κέρδη τους. Οι εθνικιστικοί τόνοι έπεσαν και για αρκετά χρόνια όλοι έδειχναν να εξυπηρετούνται.

ΟΙ ΗΠΑ ΘΕΛΟΥΝ ΛΥΣΗ .

Ναι πράγματι αυτό συμβαίνει αλλά ο λόγος δεν είναι γιατί αναγνωρίζουν τα δικαιώματα του σλαβικού στοιχείου. Θέλουν επιτέλους η χώρα να αποκτήσει οριστικό όνομα για να γίνει μέλος της Συμμαχίας του ΝΑΤΟ. Με προσωρινή ονομασία αυτό αποκλείεται. Αυτή τη συγκυρία προσπάθησε να εκμεταλλευτεί ο Καραμανλής το 2009 στο Βουκουρέστι θέτοντας βέτο .Η ελληνική κυβέρνηση μπλόκαρε την ονομασία . Αυτό καταγράφηκε ως η επίσημη πλέον θέση της Ελλάδας .Όμως υπάρχει μία λεπτομέρεια μικρή αλλά σημαντική. ΔΕΝ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΗΚΕ Η ΣΥΝΘΕΤΗ ΟΝΟΜΑΣΙΑ .  Σύνθετη ονομασία σημαίνει ότι η λέξη Μακεδονία θα είναι συστατικό της νέας ονομασίας. Προς τι λοιπόν όλη αυτή η φασαρία ;Το επιχείρημα που πολλοί διατυπώνουν είναι ότι πάνω από 130 χώρες αποκαλούν τη γείτονα με τη λέξη Μακεδονία άρα θεωρείται ασύμφορο  να επιμένουν όσοι  επιμένουν στην τωρινή κατάσταση.

Κι όμως μία ειλικρινής διακρατική σχέση με μέτρα οικοδόμησης εμπιστοσύνης κι από τις δύο πλευρές με απαλοιφή επιθετικών και αλυτρωτικών  διακηρύξεων ίσως να ήταν μία καλή και συμφέρουσα λύση. Αυτή όμως δεν γίνεται να διεξάγεται με τις επιταγές του ΝΑΤΟ και της ΕΕ. Αυτοί συντηρούν την ένταση και πυροδοτούν την έχθρα. Απαιτείται η χάραξη μιας ανεξάρτητης  εξωτερικής πολιτικής και από τις δύο πλευρές των συνόρων.