Free songs
  •  
  •  
  • Home
  • /Άρθρα
  • /Τελικά, ποιοι παίζουν με την αγωνία των μαθητών;

Τελικά, ποιοι παίζουν με την αγωνία των μαθητών;

Και το έργο ξαναπαίζεται, με την ίδια ιστορία αλλά διαφορετικούς ηθοποιούς και σκηνικά.

Όταν οι ναυτεργάτες ανακοινώνουν απεργιακές κινητοποιήσεις, λειτουργούν ενάντια στο κοινωνικό και εθνικό συμφέρον.
Τα τρόφιμα κινδυνεύουν να μείνουν απούλητα στην Κρήτη και αλλού, ελλοχεύει ο κίνδυνος να σαπίσουν στα τελάρα και να απειληθεί η δημόσια υγεία.
Ο τουρισμός, η μεγαλύτερη βιομηχανία της χώρας, φτάνει ένα βήμα πριν τον γκρεμό και η εθνική μας οικονομία δέχεται σοβαρό πλήγμα.
Οι ταξιδιώτες εξαγριώνονται καθώς δεν μπορούν να ταξιδέψουν στον προορισμό τους.
Οι εφοπλιστές απειλούν ότι «δεν βγαίνουν» και μαζί με ολόκληρη την «κοινωνία» ζητούν από την κυβέρνηση να κρατήσει υπεύθυνη στάση και να λάβει άμεσα μέτρα.
Τα αντανακλαστικά των δικαστικών λειτουργών χτυπάνε κόκκινο και πριν προλάβει να τελειώσει η ανακοίνωση περί απεργίας, έχει ήδη κηρυχθεί, παράνομη και καταχρηστική, βλαπτική για το δημόσιο και εθνικό συμφέρον.
Τελικά, οι ναυτεργάτες αποδεικνύεται ότι είναι τόσο απαραίτητοι και χρήσιμοι για το δημόσιο και εθνικό συμφέρον. Μόνο που όλο το προηγούμενο διάστημα μέχρι την ανακοίνωση της απεργίας κανένας δεν τους το αναγνώρισε. Κανένας δεν νοιάστηκε αν έχουν 6 μήνες απλήρωτοι ή αν μπορούν να τα βγάλουν πέρα. Ούτε η κοινωνία ούτε οι εφοπλιστές ούτε η κυβέρνηση ούτε φυσικά οι τιμητές Τρεμοπρετεντερηδοτσίμηδες. Το αντίθετο μάλιστα.
Όταν οι εργαζόμενοι στους ΟΤΑ ανακοινώνουν απεργιακές κινητοποιήσεις, λειτουργούν ενάντια στο κοινωνικό και εθνικό συμφέρον.
Τα σκουπίδια στους κάδους αποτελούν εστίες μόλυνσης επικίνδυνης για τη δημόσια υγεία.
Οι δημότες δεν μπορούν να εξυπηρετηθούν, να βγάλουν τα χαρτιά τους, τα πιστοποιητικά τους με ορατό το ενδεχόμενο να χάσουν τις ημερομηνίες υποβολής τους στις αρμόδιες υπηρεσίες.
Φορείς διάφοροι ευαισθητοποιούνται, επιστημονικοί σύλλογοι αναλύουν τις επιπτώσεις από την έκθεση των σκουπιδιών στον ήλιο ή τη βροχή.
Οι δικαστικοί καταρρίπτουν το μύθο της αργοπορίας στην εκδίκαση των δικαστικών υποθέσεων και οι τηλεοπτικοί μαντατοφόροι ανακοινώνουν στα πλήθη τη γνωστή κήρυξη της απεργίας ως παράνομη, καταχρηστική και δεν ξέρω κι εγώ τι άλλο.
Τελικά, οι εργαζόμενοι στους ΟΤΑ αποδεικνύεται ότι είναι τόσο απαραίτητοι και χρήσιμοι για το κοινωνικό και εθνικό συμφέρον. Μόνο που όλο το προηγούμενο διάστημα μέχρι την ανακοίνωση της απεργίας, τεμπέληδες τους ανέβαζαν, λουφαδόρους τους κατέβαζαν. Κανένας δεν νοιάστηκε αν απολύονται, αν δουλεύουν με τρίμηνες και τετράμηνες συμβάσεις ή αν ο μισθός τους έχει εξαφανιστεί. Ούτε η κοινωνία, ούτε η κυβέρνηση ούτε φυσικά οι τιμητές Ευαγγελοπορτοσαλτομπάμπηδες.
Όταν οι εκπαιδευτικοί ανακοινώνουν το ενδεχόμενο μιας απεργιακής κινητοποίησης στην περίοδο των πανελλαδικών εξετάσεων παίζουν με την αγωνία και την ψυχολογία των μαθητών.
Οι κόποι μιας χρονιάς κρέμονται από μία κλωστή. Οι εκπαιδευτικοί «χρησιμοποιούν» τους μαθητές για να σώσουν το τομάρι τους και να γλυτώσουν την αύξηση του ωραρίου τους επειδή έχουν μάθει να μην δουλεύουν.
Οι δικαστικοί επιβεβαιώνουν τον τίτλο των «ακοίμητων δημόσιων λειτουργών» και η κυβέρνηση διατάσσει και επιτάσσει.
Οι Ψυχαρομπόμπολες στήνουν ηλεκτρονικά ψυχογραφήματα της κοινής γνώμης γιατί αγαπούν τους μαθητές, αγαπούν το δημόσιο σχολείο, αγαπούν τους γονείς όπως έχουν αποδείξει όλα αυτά τα χρόνια.
Πλήττονται, λοιπόν οι παραγωγοί, από μια απεργία των ναυτεργατών.
Δεν πλήττονται όμως οι παραγωγοί όταν οι μεσάζοντες και οι διάφοροι επιτήδειοι, αγοράζουν κοψοχρονιάς τα προϊόντα τους και οι καταναλωτές τα πληρώνουν χρυσάφι.
Πλήττεται και ο τουρισμός επίσης λόγω της ταλαιπωρίας που υφίστανται οι τουρίστες.
Δεν πλήττεται όμως ο τουρισμός όταν στα περισσότερα νησιά τα κέντρα υγείας και τα νοσοκομεία υπολειτουργούν, ούτε όταν οι τουρίστες πληρώνουν μια ντοματοσαλάτα με λίγη φέτα λες και έφαγαν χαβιάρι.
Κινδυνεύει η υγεία των συμπολιτών μας από τα σκουπίδια στους κάδους.
Δεν κινδυνεύει όμως η υγεία εκείνων των πολιτών που τα τελευταία χρόνια τρώνε μόνο τα αποφάγια που βρίσκουν στα σκουπίδια. Αυτό είναι απλώς «τραγικό», ούτε παράνομο είναι ούτε καταχρηστικό.
Δεν κινδυνεύει η υγεία των συμπολιτών που τα τελευταία χρόνια κόβουν τα φάρμακα, τις εξετάσεις και τις επισκέψεις σε γιατρούς και νοσοκομεία, επειδή δεν έχουν να πληρώσουν. Αυτό είναι απλώς «τραγικό», ούτε επικίνδυνο για τη δημόσια υγεία είναι ούτε παράνομο.
Δεν κινδυνεύει η υγεία των συμπολιτών που τα τελευταία χρόνια δουλεύουν όλο και περισσότερο αλλά πληρώνονται όλο και λιγότερο.
Ούτε η υγεία εκείνων των συμπολιτών που πέφτουν τα τελευταία χρόνια σε βαριά κατάθλιψη, κινδυνεύει. Αυτό είναι απλώς «λυπηρό», αλλά, αναγκαίο κακό. Παράπλευρες απώλειες.
Δεν έχουν δικαίωμα οι εκπαιδευτικοί να παίζουν με την αγωνία, την ανασφάλεια και το μέλλον των μαθητών που καλούνται να δώσουν πανελλαδικές.
Έχουν όμως δικαίωμα οι κυβερνήσεις να παίζουν με την υγεία των
υποσιτισμένων μαθητών που ζαλίζονται σαν τα κοτόπουλα, έχουν δικαίωμα να παίζουν με την ανασφάλεια των νέων όταν τους ανοίγουν το δρόμο της ανεργίας και της φτηνής εργασίας.
Έχουν, επίσης, το δικαίωμα οι κυβερνήσεις να στερούν τις σπουδές από τα παιδιά που θα πετύχουν αλλά δεν θα μπορούν να φύγουν μακριά από τα σπίτια τους.
Έχουν το δικαίωμα οι κυβερνήσεις να παίζουν με την αγωνία και το μέλλον των μαθητών όταν τους μοιράζουν φωτοτυπίες αντί για βιβλία, όταν τους στοιβάζουν σε πολυάριθμα τμήματα, όταν τους κλείνουν τα σχολεία και τους στέλνουν σε διπλανούς δήμους και χωριά και όταν βλέπουν να καλύπτονται τα κενά των καθηγητών τους ακόμα και το μήνα Μάρτιο.
Έχουν το δικαίωμα οι κυβερνήσεις και όλοι όσοι εμπλέκονται με την αναγωγή της εκπαιδευτικής διαδικασίας σε προετοιμασία-προπόνηση αλόγων σε μία κούρσα που νικητές έχει μόνο όσους «ποντάρουν» σ’ αυτά.
Έχουν, τέλος, το δικαίωμα να σκοτώνουν το πνεύμα του σχολικού βιβλίου και στη θέση του να βάζουν το πνεύμα του ανταγωνισμού των φροντιστηρίων και των ασκήσεων των βοηθημάτων. Ξέρετε, υπάρχουν βιβλία που μπορούν να χρησιμοποιηθούν και από φοιτητές και από μαθητές. Ο νοών νοείτω.
Αν εξαιρέσουμε τους γονείς, υπάρχει κανείς άλλος, εκτός από τον εκπαιδευτικό, που περνάει περισσότερο χρόνο με τους μαθητές;
Υπάρχει κανείς άλλος που να ζει και να αναπνέει καθημερινά τις αγωνίες, τα όνειρα, την ανασφάλεια και την οργή αυτών των παιδιών.
Υπάρχει κανείς άλλος που να νιώθει, εκτός των γονιών, μεγαλύτερο ψυχολογικό βάρος στο ενδεχόμενο μιας απεργίας μέσα στις πανελλαδικές εξετάσεις;
Με ποιο δικαίωμα εμφανίζεται ο Μπάμπης, ο Άρης, ο Γιάννης ή η Όλγα, να πονάνε περισσότερο από εμάς, για τους μαθητές που κινδυνεύουν να μη δώσουν πανελλαδικές; Μήπως πέρασαν έστω και ένα λεπτό μαζί τους; Να κάνουν κριτική; Ναι! Όση θέλουν. Όχι όμως να ισχυρίζονται πως εμείς είμαστε αυτοί που νοιάζονται λιγότερο από όλους για το τι θα γίνει τελικά. Αυτό που δεν μπορώ να αποδεχτώ, χωρίς να έχω τη δυνατότητα να το αποτρέψω, είναι το υποκριτικό και όψιμο ενδιαφέρον, όλων όσων το προηγούμενο διάστημα είτε δεν έκαναν κάτι για να περισώσουν τη δημόσια δωρεάν εκπαίδευση είτε έκαναν ότι μπορούσαν για να την υποσκάψουν μέχρι να τη δουν να καταρρέει.