Free songs
  •  
  •  

ΡΩΓΜΗ στο “Αδιέξοδο…”: Για την επιλογή των υποδιευθυντών

29 Οκτωβρίου 2018

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,

εντός των προσεχών ημερών, πολύ σύντομα δηλαδή, θα κληθούμε να γνωμοδοτήσουμε για το πρόσωπο που θα καταλάβει την θέση του υποδιευθυντή β. Δεν είναι τυχαία αυτή τη λέξη δεδομένου ότι την τελική επιλογή θα την κάνει  το ΠΥΣΠΕ.

Σύμφωνα με τον πρόσφατα ψηφισθέντα νόμο-4745/2018 – περί «αναδιάρθρωσης των διοικητικών δομών της εκπαίδευσης», όσες σχολικές μονάδες διαθέτουν  τουλάχιστον 270 μαθητές δικαιούνται θέση δεύτερου υποδιευθυντή. Ως τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές το Υπουργείο δεν είχε νομοθετήσει κάτι σχετικό που να ορίζει ή να περιγράφει τα καθήκοντα και τις υποχρεώσεις του ή της συναδέλφου που θα επιφορτιστεί με αυτά. Γεννάται μάλιστα το ερώτημα ποιος είναι ο λόγος  που μία σχολική μονάδα αυτής της μορφής  χρειάζεται να έχει από δω και πέρα έναν δεύτερο υποδιευθυντή; Γιατί δεν χρειαζόταν μέχρι τώρα, αν υποθέσει κανείς ότι είναι  ένας εργασιακός χώρος με αυξημένες ανάγκες, ενώ θα τον χρειαστεί στο εξής;

Στη διαδικασία αυτή δικαίωμα συμμετοχής έχουν μόνο οι μόνιμοι εκπαιδευτικοί. Η εξέλιξη αυτή αποκλείει όλους τους αναπληρωτές συναδέλφους, με άλλα λόγια το πιο αδύναμο εργασιακά κομμάτι  της εκπαίδευσης, αγνοείται επιδεικτικά. Οι άνθρωποι που στηρίζουν το δημόσιο σχολείο έχοντας τα λιγότερα δικαιώματα και τις μεγαλύτερες υποχρεώσεις, λαμβάνουν το μήνυμα «τώρα δεν σε χρειαζόμαστε, τράβα στην άκρη». Με αυτό τον τρόπο αποδομείται και ξεχειλώνεται επιπλέον ο Σύλλογος Διδασκόντων. Τα δημοκρατικά δικαιώματα αργά και μεθοδικά εξαλείφονται. Το συλλογικό μας όργανο φαίνεται ότι κατά το δοκούν θα αλλάζει σύσταση και σύνθεση ή και επωνυμία. Είναι χρήσιμο να υπενθυμιστεί ότι η πρώτη αντίστοιχη απόπειρα αποδόμησης είχε γίνει το καλοκαίρι του 2017, οπότε κι έγινε η λεγόμενη διαδικασία επιλογής των διευθυντών των σχολικών μονάδων. Ήταν η πρώτη φορά που το ΥΠΕΠΘ επιχείρησε να απαξιώσει το συλλογικό μας όργανο.

Η κυβέρνηση θέλοντας να δημιουργήσει ένα “δημοκρατικό προφίλ” -πάντα στο πλαίσιο του “μπλα-μπλα δημοκρατία, μπλα-μπλα με εκλέξανε”, αν θυμόσαστε το τραγούδι, μετά την εκλογή διευθυντή του περασμένου καλοκαιριού, με αποκλεισμό εννοείται των αναπληρωτών, μας φέρνει τη διαδικασία επιλογής υποδιευθυντών, χωρίς συγκεκριμένο πλαίσιο, δίνει δε τη δυνατότητα στη διοίκηση να αυτοσχεδιάζει! Αλλού οι Σύλλογοι στέλνουν όλες τις υποψηφιότητες στο ΠΥΣΠΕ να επιλέξει (άρα φάκελοι, προσοντολόγιο, αξιολόγηση κλπ), αλλού έγιναν φανερές ψηφοφορίες με πίεση για συγκεκριμένους, αλλού οι σύλλογοι, δυστυχώς, έκαναν κι αξιολόγηση των υποψηφίων με βάση τα προσόντα και πάει λέγοντας. Με αυτόν τον τρόπο η κυβέρνηση πετυχαίνει δύο στόχους:

  1. Εξοικειώνει τους συναδέλφους/ισσες με την κουλτούρα «αξιολόγησης». Δεν είναι τόσο κακό να πεις τη γνώμη σου για το συνάδελφο!!! (περίμενε και τη σειρά σου άλλωστε…)
  2. Αφού δεν είστε ικανοί να ορίσετε τους υποδιευθυντές θα φτιάξουμε νόμο για να τους επιλέγει κεντρικά το ΠΥΣΠΕ, όπως τους Διευθυντές. Ετοιμάζει δηλαδή μέσα στα μεγάλα σχολεία, που θα δοθεί η μάχη της αξιολόγησης, μηχανισμό διοίκησης που ήδη έχει αξιολογηθεί (1 δ/ντης και 2 υποδιευθυντές).

 

Συνάδελφοι, η συγκεκριμένη συνεδρίαση του «σώματος των μονίμων εκπαιδευτικών» είναι ειδικού σκοπού. Δεν είναι δηλαδή συνεδρίαση του συλλόγου διδασκόντων όπου όλοι οι εκπαιδευτικοί υποχρεούνται να παρίστανται. Για τους παραπάνω λόγους, η αποχή είναι η μόνη συνεπής επιλογή, μη θέλοντας να νομιμοποιήσουμε όλη αυτή τη διαδικασία. Αξίζει να σημειωθεί ότι  η αποχή αυτή δεν μπορεί  να αποτελέσει αντικείμενο οποιασδήποτε κύρωσης ή τιμωρίας.