Free songs
  •  
  •  
  • Home
  • /ΡΩΓΜΗ στο «Αδιέξοδο..»
  • /ΡΩΓΜΗ στο “Αδιέξοδο…” : αναπληρωτές και μόνιμοι ας δώσουμε δυναμικό παρόν στο υπουργείο παιδείας την Παρασκευή 2/3

ΡΩΓΜΗ στο “Αδιέξοδο…” : αναπληρωτές και μόνιμοι ας δώσουμε δυναμικό παρόν στο υπουργείο παιδείας την Παρασκευή 2/3

26 Φεβρουαρίου 2018

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,

Οι πολιτικές επιλογές των ηγεσιών του Υπουργείου Παιδείας την τελευταία δεκαετία έχουν φέρει το δημόσιο σχολείο, τους γονείς, τους μαθητές και τις μαθήτριές μας και τους  εκπαιδευτικούς σε κατάσταση ασφυξίας. Η πολιτική μηδενικών διορισμών διαιωνίζει σκόπιμα την παράδοξη κατάσταση της μόνιμης αναπλήρωσης, με ανυπολόγιστα καταστροφικές συνέπειες για τη λειτουργία του δημόσιου σχολείου, το μορφωτικό δικαίωμα των μαθητών μας και τη ζωή των αναπληρωτών συναδέλφων εκπαιδευτικών, αλλά και των μόνιμων.

Είναι πλέον σαφές σε όλους μας ότι η “λύση” της ελαστικής εργασίας και της μόνιμης επαναλαμβανόμενης αναπλήρωσης δεν αποτελεί μια δημοσιονομική “αναγκαιότητα”, αλλά μια ξεκάθαρη πολιτική επιλογή του συστήματος: Χρειάζονται και θέλουν εκπαιδευτικούς αναπληρωτές εργαζόμενους – λάστιχο, φθηνούς, ευέλικτους για τις ανάγκες της αγοράς, εξαρτημένους από προγράμματα ΕΣΠΑ. Οικονομικά εξαθλιωμένους, χωρίς εργασιακά και συνδικαλιστικά δικαιώματα, με μια βαλίτσα στο χέρι να καλύπτουν τις «τρύπες», τα χιλιάδες κενά των σχολείων κάθε χρόνο στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Μας θέλουν όλους συμβιβασμένους με την ιδέα του να αρκούμαστε και μόνο με μια “θέση” πρόσληψης “και φέτος”, και ας είναι στην άλλη άκρη από τον τόπο κατοικίας μας, και ας αφήνουμε κάθε χρόνο πίσω μας οικογένειες, παιδιά συντρόφους και όνειρα – δεν έχουν σημασία αυτά. Αλλά πάνω από όλα μας θέλουν διασπασμένους – κατακερματισμένους με διαφορετικά δήθεν συντεχνιακά συμφέροντα, να ανταγωνιζόμαστε μεταξύ μας για “περισσότερα προσόντα” και καλύτερες θέσεις διορισμού.

Το μνημόνιο για την εκπαίδευση που προωθεί η κυβέρνηση, σύμφωνα με τις κατευθύνσεις της ΕΕ και ενόψει της τελικής έκθεσης του ΟΟΣΑ, προβλέπει μεταξύ άλλων συγχωνεύσεις σχολείων, 30ωρη υποχρεωτική παραμονή στο σχολείο στην προοπτική αύξησης του διδακτικού ωραρίου και αποχαρακτηρισμού της ώρας σίτισης. Τα παραπάνω αρκούν για να υπολογίσει κανείς μερικές χιλιάδες απολυμένους και άνεργους αναπληρωτές εκπαιδευτικούς! Στην ίδια κατεύθυνση κινείται η αξιολόγηση και αυτοαξιολόγηση της σχολικής μονάδας, μια μάχη που καλούμαστε το αμέσως επόμενο διάστημα να ξαναδώσουμε, αφού αυτή τη φορά θα επιχειρηθεί η εφαρμογή της ως ένα από τα καθήκοντά μας, εντός της 30ωρης παραμονής μας.

Με τον όρο «αποτίμηση του εκπαιδευτικού έργου» επιχειρούν, λοιπόν, να ανοίξουν και πάλι, το ζήτημα και της δικής μας αξιολόγησης, αφού ως απόλυτα συνδεδεμένες και αλληλοσυμπληρούμενες διαδικασίες, όπως και το παράδειγμα εφαρμογής τους σε άλλες χώρες αποδεικνύει, έχουν ως μοναδικό σκοπό την πλήρη μετάθεση της ευθύνης λειτουργίας των σχολείων και επίδοσης των μαθητών μας, μέσω εξετάσεων, στις πλάτες μας, την κατηγοριοποίηση και το κλείσιμο σχολείων, τη μετατροπή τους σε επιχειρήσεις που θα ψάχνουν χορηγίες για να επιβιώσουν, την απόλυση εκπαιδευτικών (μονίμων και αναπληρωτών), τον καθημερινό εκφοβισμό, με αποτέλεσμα την πρόωρη εγκατάλειψη του επαγγέλματος, την ποσοτικοποίηση μέσω δεικτών κάθε πτυχής της σχολικής ζωής και της μαθησιακής διαδικασίας, τη διάλυση, δηλαδή, του δημόσιου σχολείου και των όποιων εργασιακών και μορφωτικών δικαιωμάτων ως τώρα γνωρίζαμε. Ένα σχολείο που δεν μας χωρά όλους και όλες και που όσοι πετάγονται εκτός, εκπαιδευτικοί και μαθητές, θα είναι με τη «νομιμοποίηση» της λιγότερης τους «αξίας» και ακολούθως με το κλείσιμο/συγχώνευση του σχολείου τους.

Απέναντι στις επιδιώξεις τους ΟΛΟΙ οι εκπαιδευτικοί χρειάζεται να δώσουμε τη μάχη της υπεράσπισης των εργασιακών μας δικαιωμάτων, του δημόσιου σχολείου και νηπιαγωγείου, των μορφωτικών αναγκών των παιδιών μας! Η επιδίωξη του Υπουργείου να δημιουργήσει εκ νέου όρους διάσπασης εντός του κλάδου θα μας βρει συσπειρωμένους! Απαιτούμε εδώ και τώρα τη μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων εκπαιδευτικών με μοναδικό κριτήριο το πτυχίο και την προϋπηρεσία, δεν αποδεχόμαστε τον αποκλεισμό κανενός, δεν παζαρεύουμε τον αριθμό των μορίων, ούτε συνδιαλεγόμαστε με την προσπάθεια μοιράσματος των αναγκαίων διορισμών σε μια πίτα που δεν μας χωρά όλους-όλες!

Η πλειοψηφία του συλλόγου μας (ΔΑΚΕ, ΔΗΣΥ, ΠΑΜΕ)  αποφάσισε «ό,τι πει η δοε», λες και εμείς ως πρωτοβάθμιο σωματείο δεν μπορούμε να ασκήσουμε πίεση στη δοε να αποφασίσει αυτό που θεωρούμε αντίστοιχο της συγκυρίας. Και η ΔΟΕ αποφάσισε στάση εργασίας για τη μέρα αυτή. Αναρωτιόμαστε: Πώς είναι δυνατόν να διεκδικούμε ΜΑΖΙΚΟΥΣ ΔΙΟΡΙΣΜΟΥΣ ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ και από την άλλη να ορίζουμε ως μορφή διεκδίκησης  μιας στάση εργασίας;

Απαιτούμε:

  1. Εδώ και τώρα μονιμοποίηση ΟΛΩΝ των αναπληρωτών-τριών, με μοναδικό κριτήριο το πτυχίο και την προϋπηρεσία. Κανείς/καμιά δεν περισσεύει! Δεν μπαίνουμε στο παιχνίδι του διαχωρισμού και της διάσπασης.
  2. Εξίσωση – προς τα πάνω – των εργασιακών-ασφαλιστικών-συνδικαλιστικών δικαιωμάτων μονίμων-αναπληρωτών. Πλήρης προστασία της μητρότητας. Επίδομα ανεργίας για όλους.
  3. Το εκπαιδευτικό μνημόνιο να μην εφαρμοστεί, όχι στην αύξηση ωραρίου και στις περικοπές. Μείωση αριθμού παιδιών ανά τμήμα, καμία συγχώνευση/ κατάργηση.
  4. Να δυναμώσουμε τη φωνή μας, συσπειρωνόμαστε με επιτροπές αγώνα αναπληρωτών, συμμετέχουμε στο συντονισμό επιτροπών και συλλόγων, δυναμώνουμε μέσα από τα σωματεία μας.

 

Υ.Σ.

Το αίτημα για μαζικούς και μόνιμους διορισμούς θα έπρεπε να είναι εδώ και χρόνια ίσως το μοναδικό που θα έπρεπε να προβάλουμε ως ΠΡΩΤΟ! Μιλάμε για το αυτονόητο! Πώς είναι δυνατόν να ανοίγουν τα σχολεία με χίλια δυο προβλήματα (προβλήματα κτιριακά, στις υποδομές, με ανύπαρκτο εξοπλισμό, με αναλυτικά προγράμματα και βιβλία  που μόνο την κριτική σκέψη δεν προωθούν, με χίλιες δυο ελλείψεις), αλλά και ΧΩΡΙΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥΣ και σε πολλές περιπτώσεις να κλείνουν χωρίς τους εκπαιδευτικούς που θα έπρεπε να έχουν τα παιδιά και στα νηπιαγωγεία και στα δημοτικά, τα γυμνάσια, τα λύκεια τα γενικά και τα ΕΠΑΛ. Να περιμένουμε τις πιστώσεις, παλιότερα από τον κρατικό προϋπολογισμό και στη συνέχεια κυρίως από ΕΣΠΑ ή άλλα «πακέτα», για να συμπληρωθούν οι εκπαιδευτικοί στα σχολεία μας.

Δηλαδή, εδώ και πολλά χρόνια «συνηθίσαμε» μια τρομακτική πραγματικότητα. Και τη συνήθισαν και οι γονείς και τα παιδιά και η κοινωνία όλη.

Είναι ηλίου φαεινότερο ότι οι βασικές προϋποθέσεις για την ύπαρξη ενός σχολείου είναι δύο: παιδιά (μαθητές και μαθήτριες) και εκπαιδευτικοί. Ο χώρος και οι υποδομές του σχολείου μπορούν να ποικίλουν… Δεν είναι δυνατόν λοιπόν μια από τις βασικές προϋποθέσεις ύπαρξης του σχολείου – οι εκπαιδευτικοί- να λείπει ή να είναι περιστασιακή και να μην έρχεται ο κόσμος ανάποδα!

Οι αναπληρωτές που εργάζονται στα σχολεία, «βουλώνουν» χρόνια τώρα τις τρύπες που το ίδιο το σύστημα και οι πολιτικές των κυβερνήσεων έχουν ανοίξει. Κι όποτε θέλει το σύστημα τους πετάει απ’ έξω.  

Και οι μόνιμοι μπορούν να φωνάξουν ότι το σχολείο χρειάζεται την Αθηνά τη νηπιαγωγό της ειδικής, την Κατερίνα την εικαστικό, τον Πέτρο τον δάσκαλο, την Κλαίρη τη νηπιαγωγό, την Άννα της ειδικής για το τμήμα ένταξης, τη Μαρία τη θεατρολόγο, την Ειρήνη, την Καίτη και την Χριστίνα της παράλληλης στήριξης – για την ακρίβεια χρειαζόμαστε και άλλες τέσσερις για παράλληλη στήριξη όλων των παιδιών μας στο σχολείο- χρειαζόμαστε τόσους και τόσες για να μπορεί το σχολείο να λειτουργήσει και να υλοποιήσει τους στόχους του, για να μπορούν τα παιδιά να μαθαίνουν, να αποκτούν αρχές και αξίες, να χαίρονται τη ζωή. Δεν αγωνιζόμαστε για να βρουν δουλειά κάποιοι άνεργοι, αλλά για να αποκτήσουν τα ίδια εργασιακά δικαιώματα κάποιοι –που είναι πάρα πολλοί- που εργάζονται για τον ίδιο σκοπό με τους άλλους. Και αγωνιζόμαστε για ένα πραγματικά δημόσιο και δωρεάν ΣΧΟΛΕΙΟ!

 

Όπως και να είναι όμως, αναπληρωτές και μόνιμοι ας δώσουμε το παρόν στο υπουργείο παιδείας την Παρασκευή 2/3. Ας είμαστε όλοι και όλες εκεί!

Στις 2/3 όλοι-όλες στο Υπουργείο Παιδείας στη 1 μ.μ.

Την ίδια μέρα στις 5μ.μ. συμμετοχή στην πανελλαδική συνέλευση αγώνα στο ΠΤΔΕ

( Ναυαρίνου 13Α )