Free songs
  •  
  •  
  • Home
  • /Εκπ/κή Συσπείρωση
  • /ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ Π.Ε.: Μια οφειλόμενη απάντηση στους συναγωνιστές του ΠΑΜΕ

ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ Π.Ε.: Μια οφειλόμενη απάντηση στους συναγωνιστές του ΠΑΜΕ

ανεξάρτητες  αυτόνομες  αγωνιστικές  ριζοσπαστικές

ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ Π.Ε.

 

www.paremvasis.gr                                                                                                                             Παρασκευή, 19 Απριλίου 2013

 

Η λάσπη περίσσευε στους χαλασμένους δρόμους…

Μια οφειλόμενη απάντηση στους συναγωνιστές του ΠΑΜΕ

 

Στις 13 Απριλίου το ΠΑΜΕ εξέδωσε ανακοίνωση με στόχο, όπως συνάγεται από τον τίτλο της, την υπεράσπιση των οργανικών θέσεων ενάντια στις προθέσεις του Υπουργείου Παιδείας. Ο αναγνώστης όμως του κειμένου καταλαβαίνει ότι για ένα και μόνο σκοπό γράφτηκε, την πολεμική αντιπαράθεση με τις Παρεμβάσεις Κινήσεις Συσπειρώσεις Π.Ε. Παρόλο που δεν θεωρούμε ότι ο κλάδος είναι αίθουσα πυγμαχίας, όπως αντιλαμβάνεται την πολιτική και συνδικαλιστική αντιπαράθεση το ΠΑΜΕ, θεωρούμε αναγκαίες ορισμένες επισημάνσεις.

 

Οι Παρεμβάσεις Κινήσεις Συσπειρώσεις Π.Ε. κατέθεσαν γραπτή πρόταση προς το Δ.Σ. της Δ.Ο.Ε.  (Παρασκευή 5 Απριλίου) προτείνοντας 24ωρη πανελλαδική απεργιακή κινητοποίηση. Γράφαμε λοιπόν στην πρότασή μας:

 

«… Οι Παρεμβάσεις Κινήσεις Συσπειρώσεις Π.Ε.  θεωρούν ότι η προσπάθεια του Υπουργείου να βάλει χέρι στις Οργανικές θέσεις δεν πρέπει να μείνει αναπάντητη. Οφείλουμε να υπερασπίσουμε το δικαίωμά μας στην μόνιμη και σταθερή εργασία και να διασφαλίσουμε τις οργανικές θέσεις. Το εκτεταμένο σάρωμα που ετοιμάζει το υπουργείο θα οδηγήσει σε απώλεια χιλιάδων οργανικών θέσεων και βάζει τις βάσεις για απολύσεις εκπαιδευτικών.    

Για όλα αυτά θεωρούμε ότι το Δ.Σ. της ΔΟΕ οφείλει να αντιδράσει άμεσα και να κηρύξει 24ωρη απεργιακή κινητοποίηση την Πέμπτη 11 Απριλίου, που θα περιλαμβάνει συγκέντρωση στο Υπουργείο Παιδείας. Απεργία που θα μπορούσε να αποφασιστεί και σε συντονισμό με τη Ο.Λ.Μ.Ε.»

 

Απέναντι σε αυτή την πρόταση που με τη μορφή και το περιεχόμενο της αναδείκνυε το πρόβλημα, απαντούσε στην αγωνία των συναδέλφων και κυρίως αποκάλυπτε τον πραγματικό αντίπαλο -την Κυβέρνηση και το Υπουργείο Παιδείας- ΠΑΣΚ, ΔΑΚΕ και ΠΑΜΕ ψήφισαν μια 3ωρη στάση εργασίας με χώρο συγκέντρωσης το στενό της Τσόχα, όπου βρίσκεται η Περιφερειακή Δ/νση Εκπ/σης. ΠΑΣΚ- ΔΑΚΕ ήξεραν τι επιδίωκαν, μια άνευρη και ανεμική κινητοποίηση κομμένη και ραμμένη στα μέτρα της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας μακριά από το Υπουργείο και τους φορείς τις κυβερνητικής πολιτικής. Ο στόχος του ΠΑΜΕ ποιος ακριβώς ήταν;

 

Η συνάντηση με τον περιφερειακό Δ/ντή απέδειξε ότι η συνδικαλιστική γραφειοκρατία ήθελε να ξεμπερδεύει στα γρήγορα και στα βουβά με την υπόθεση των οργανικών θέσεων. Μέχρι το εκλογικό συνέδριο του Ιουνίου επιδιώκει να μην κινηθεί τίποτα στον κλάδο, να μην υπάρξει καμιά αγωνιστική αιχμή που θα βάλει σε κίνδυνο τους σημερινούς συσχετισμούς στην Ομοσπονδία. Ο αναβρασμός και η αναστάτωση που προκάλεσαν στα σχολεία τα σχέδια του υπουργείου για την κατάργηση χιλιάδων οργανικών δεν έπρεπε να μετουσιωθεί σε αγωνιστική διάθεση για την ανατροπή τους. Ποια ανάγκη είχε το ΠΑΜΕ να ρίξει νερό στο μύλο τους; Γιατί ψήφισαν μαζί με την γραφειοκρατία την τρίωρη στάση εργασίας;

 

Το ΠΑΜΕ, αν ήθελε μια πλατιά και από τα κάτω κινητοποίηση- όπως διατείνεται – θα έκανε το αυτονόητο, θα έβαζε την πρότασή του σε όλα τα Δ.Σ. των πρωτοβάθμιων σωματείων που έχει εκπροσώπηση. Δεν το έπραξε όμως. Διάλεξε και πάλι το μοναχικό δρόμο των χωριστών κινητοποιήσεων και τη λογική του απέναντι πεζοδρομίου. Προτίμησε να προχωρήσει σε κινητοποίηση με τους 4- 5 συλλόγους που ελέγχει στην Αττική. Αυτό πολύ απέχει από το να λέγεται κινητοποίηση από τα κάτω.  Εδώ και καιρό άλλωστε εχθρεύονται κάθε ανεξάρτητη και από τα κάτω κίνηση της βάσης των εκπαιδευτικών, που ξεφεύγει από τον ασφυκτικό εναγκαλισμό των κομματικών γραμμών (Βλέπε συντονιστικό νηπιαγωγών, αδιόριστων, ωρομισθίων κ.λπ.). Ακόμα περισσότερο ό,τι δεν καπελώνεται το συκοφαντούν ως «καπέλο» των Παρεμβάσεων στο κίνημα. Γνωστή η τακτική αλλά δεν πιάνει. Η μαζικότητα της 2ης Πανελλαδικής Συνάντησης των νηπιαγωγών τους εξέθεσε. Από τη μια κατηγορούσαν το Συντονιστικό το Νηπιαγωγών πως διασπά τον κλάδο και από την άλλη διεκδικούσαν λόγο και παρουσία σε κάθε κάλεσμά του.

 

Στην ίδια ανακοίνωση το ΠΑΜΕ μας κατηγορεί ότι υπονομεύσαμε την κινητοποίηση της Τετάρτης (10/4) στην Περιφερειακή Δ/νση Εκπ/σης Αττικής καλώντας σε άλλη κινητοποίηση

για τις 16/4. Η κριτική σε μια κινητοποίηση που δεν έχει τα στοιχειώδη εχέγγυα για να πετύχει δεν είναι πρόσκληση σε απεργοσπασία. Οι εκπρόσωποι των Παρεμβάσεων Κινήσεων Συσπειρώσεων Π.Ε. – με γραπτή δήλωσή τους – έκαναν πολιτική κριτική στις δυνάμεις που αποφάσισαν αυτή την κινητοποίηση. Δεν καλούσαν σε άλλη κινητοποίηση. Έβαζαν τη λογική της συλλογικότητας μας λέγοντας ότι τα πρωτοβάθμια σωματεία, ξεπερνώντας την απραξία της Δ.Ο.Ε., έπρεπε να οργανώσουν άμεσα ένα μαζικό συλλαλητήριο στο Υπουργείο Παιδείας.  Να δείξουν τον πραγματικό αντίπαλο. Την κυβέρνηση και το Υπουργείο Παιδείας.

 

Το ΠΑΜΕ εδώ και καιρό διαστρέφει συστηματικά τις θέσεις των Παρεμβάσεων Κινήσεων Συσπειρώσεων. Έχει φτάσει στο σημείο να καταλογίζει στις Παρεμβάσεις ότι είναι υπέρ της αξιολόγησης!!! Μας κατηγορεί ότι στο ΑΠΥΣΠΕ Ανατολικής Μακεδονίας-Θράκης συνεργαστήκαμε με την ανύπαρκτη στον κλάδο παράταξη της ΔΗΜΑΡ!!! Μας χαρακτηρίζει «μόνιμο αποκούμπι και ακροατήριο» της ΑΔΕΔΥ και της ΔΟΕ!!! Ο λόγος είναι προφανής όλη αυτή η λασπολογία και η δαιμονοποίηση των Παρεμβάσεων Κινήσεων Συσπειρώσεων απευθύνεται στο εσωτερικό τους. Στοχεύει εκείνες τις φωνές που μέσα στο ΠΑΜΕ βλέπουν τα αδιέξοδα στα οποία ο απομονωτισμός οδηγεί το κίνημα. Τρέμουν την πιθανότητα αλλαγής – στο προσεχές εκλογικό συνέδριο της ΔΟΕ- των συσχετισμών υπέρ των δυνάμεων τις αριστεράς. Προετοιμάζουν από τώρα την δικαιολόγηση του μοναχικού δρόμου που έχουν επιλέξει.  Να το ξέρουν όμως, έτσι στέλνουν το συνδικάτο στην αγκαλιά της γραφειοκρατίας. Αποτελεί  ολέθρια συνδικαλιστική τακτική η πολιτική επιλογή του να αντιμετωπίζει ως εχθρό το διπλανό συναγωνιστή.

 

Σήμερα, η οδυνηρή επίγνωση του τέλους μιας ολόκληρης εποχής για τη ΔΟΕ οδηγεί στη συνειδητοποίηση της γενικευμένης παρακμής και της αθλιότητας της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας, του κρατικού κυβερνητικού συνδικαλισμού της ήττας και της υποταγής. Η εκπαιδευτική συλλογική μας μοίρα δεν ανήκει στη γραφειοκρατική δομή του συνδικάτου. Η επίθεση των πολιτικών της κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ απαιτούν την υπεράσπιση ενός αδιαπραγμάτευτου ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΥ ΧΡΕΟΥΣ : την υπεράσπιση της αξιοπρέπειας, της εργασίας μας και του δημόσιου σχολείου.

 

Απέναντι στην υποταγή του χρεοκοπημένου μπλοκ εξουσίας και του εργοδοτικού συνδικαλισμού των ΠΑΣΚ-ΔΑΚΕ οφείλουμε να προβάλλουμε τις ανάγκες και τα δικαιώματα της μαχόμενης εκπαίδευσης. Το επόμενο διάστημα όλες οι ζωντανές δυνάμεις της κοινωνίας, όλοι οι κλάδοι εργαζομένων να ανοίξουμε την ατζέντα των αναγκών του κόσμου της εργασίας και να δημιουργήσουμε τους όρους για τη διοργάνωση ενός σοβαρού πολιτικού και πανεργατικού αγώνα. Ένα πλατύ, ενωτικό, κοινωνικοπολιτικό και αγωνιστικό μέτωπο με ξεκάθαρους στόχους και πρόγραμμα ανατροπής κυβέρνησης, τρόικας, μνημονίων και όλης της αντεργατικής πολιτικής. Για τη διαγραφή του χρέους, την έξοδο από ευρώ-ΕΕ, την κοινωνικοποίηση των τραπεζών και επιχειρήσεων στρατηγικής σημασίας (ενέργεια, νερό, λιμάνια κ.ά.) με εργατικό έλεγχο. Για την αναδιανομή του κοινωνικού πλούτου προς όφελος της εργαζόμενης πλειοψηφίας.