Free songs
  •  
  •  

Η Ρωγμή για την Εξέγερση του Πολυτεχνείου

Η εξέγερση του Πολυτεχνείου

Έχουν περάσει 44 χρόνια από την εξέγερση του Πολυτεχνείου το ’73 και το αίτημα «Ψωμί- Παιδεία- Ελευθερία» παραμένει άραγε επίκαιρο;

 

Κάποιος μπορεί να σκεφτεί πως στις σημερινές συνθήκες το Πολυτεχνείο ίσως να φαντάζει κάπως «μακρινό» και «ανεπίκαιρο». Είναι όμως έτσι;

Τα επτά χρόνια μνημονίων, ελέγχου και επιτροπείας από την Ε.Ε., το ΔΝΤ και τις τράπεζες δεν έχουν φέρει μόνο ανεργία, δραματικά μειωμένους μισθούς και συντάξεις, επισφαλή εργασία και μετανάστευση κυρίως για τους νέους και τις νέες, όχι μόνο μαζικό ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας, όχι μόνο μεγαλύτερη πρόσδεση στις ιμπεριαλιστικές σταυροφορίες και τους πολεμικούς σχεδιασμούς του ΝΑΤΟ και της Ε.Ε. όχι μόνο. Ανάμεσα στα συνθήματα του Πολυτεχνείου, γραμμένο πάνω σε μια κολόνα της πύλης, είναι κάποιο που γράφει «20% για την παιδεία». Σήμερα, το ποσοστό αυτό βρίσκεται στον πάτο, καθώς οι αντιεκπαιδευτικές αναδιαρθρώσεις και οι πολιτικές των περικοπών διαλύουν τη δημόσια εκπαίδευση σε όλο της το φάσμα, από το νηπιαγωγείο μέχρι το πανεπιστήμιο.

Ένα ακόμη κυρίαρχο σύνθημα τότε ήταν «Θάνατος στον φασισμό». Και σήμερα τα νεοναζιστικά τάγματα εφόδου παίρνουν τα πάνω τους και χτυπούν όπου μπορούν. Και κάποιοι δίνουν ψήφους στους φασίστες και τους θεωρούν «σωτήρες» τους και «πατριώτες». 

 

Υπάρχουν σήμερα και «τανκς», που σμπαραλιάζουν τις ζωές μας τόσο σε υλικό όσο και σε «άυλο», ιδεολογικό επίπεδο. Η «ιδέα» ότι «τίποτα δεν αλλάζει» ή η ατομική συνείδηση του «εγώ ίσως θα τη γλιτώσω», η επίθεση που δεχόμαστε κυρίως στη συνείδησή μας είναι αυτό που κάνει τους διαχειριστές της εξουσίας, όλους μα όλους, να φαίνονται δυνατοί και ίσως ανίκητοι.

Αυτό λοιπόν που είναι ακόμη επίκαιρο και έρχεται από τη μεγάλη εξέγερση του Πολυτεχνείου δεν είναι απλά και εθιμοτυπικά να τιμήσουμε τους νεκρούς και των ηρωισμό των ανώνυμων αγωνιστών, αλλά να  μετατρέψουμε τη συνείδησή μας να δώσουμε νόημα στη ζωή μας και τα προβλήματά μας. ‘

Η εξέγερση του Πολυτεχνείου το 1973 και τα μηνύματά του παραμένουν επίκαιρα, φτάνει να αντισταθούμε στη λεηλάτηση, ακόμη και της συνείδησής μας και να πάρουμε τη ζωή στα χέρια μας.

Γιατί το μήνυμα «ΨΩΜΙ – ΠΑΙΔΕΙΑ – ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ» παραμένει και σήμερα κυρίαρχο αίτημά μας.