Free songs
  •  
  •  

Η πρόταση ανακοίνωσης της ΡΩΓΜΗΣ στο ΔΣ που δεν υπερψηφίστηκε στις 7/2

Αλαλούμ με τις αναθέσεις μαθημάτων και

την καταπάτηση εργασιακών δικαιωμάτων συναδέλφων

Συναδέλφισσες και συνάδελφοι,

Δεν είναι δυστυχώς η πρώτη φορά που ασχολούμαστε με τα τερτίπια που η χρησιμοποιεί η διοίκηση  για να  καλύψει τα κενά που δημιουργούνται στα σχολεία. Το νέο ποιοτικό στοιχείο είναι  η εμφανής συναίνεση που παρέχει η εκάστοτε διεύθυνση του σχολείου στις παρατυπίες αυτές.

Όσον αφορά τις αναθέσεις μαθημάτων είτε της Αισθητικής Αγωγής (Μουσική, Εικαστικά, Θεατρική Αγωγή) είτε της Φυσικής Αγωγής βρίθει το πανελλήνιο, και όχι μόνο η διεύθυνση Β’ Αθήνας, για την εφαρμογή της κατάπτυστης Υ.Α.  Φίλη που διαλύει το Δημόσιο Σχολείο που παλέψαμε για να μην εφαρμοστεί και οφείλουμε  να  συνεχίζουμε να παλεύουμε  για την κατάργηση της  στην πράξη.  Στη διεύθυνσή μας πάντως είναι  δεκάδες τα σχολεία στα όποια δεν τοποθετηθήκαν εκπαιδευτικοί ειδικοτήτων ή τοποθετηθήκαν για λιγότερες ώρες από όσες χρειαζόταν. «Μοιράστηκαν στη μέση»  μάλιστα, κάποιοι εκπαιδευτικοί σε δυο σχολεία, παραβιάζοντας τη νομοθεσία που λέει ότι ένας εκπαιδευτικός τοποθετείται σε ένα σχολείο, καλύπτει όλες τις ώρες αυτού του σχολείου  και συμπληρώνει κάποιες που υπολείπονται σε ένα δεύτερο. Και τα μαθήματα γίνονται από ΠΕ 70, και όχι μόνο, γιατί τελικά δεν είναι που δεν φτάσανε οι προσλήψεις ειδικοτήτων, άλλα γιατί είχε από πριν «συμφωνηθεί ατύπως»  να ανατεθούν  σε ΠΕ 70.

Και μέχρι εδώ έχουμε την  εφαρμογή της Υ.Α.  Φίλη, με μια δόση προνοητικής μεθόδευσης, ώστε να αποφευχθούν οι μετακινήσεις κάποιων ΠΕ70. Οι συνάδελφοι αυτοί θα έπρεπε να παραμείνουν στα σχολεία τους κάνοντας ενισχυτική, εξυπηρετώντας το πραγματικό συμφέρον και των μαθητών και των εκπαιδευτικών. Σε αυτή την κίνηση καλούσε το σωματείο μας «Ο Περικλής»  και η ΔΟΕ. Προχωράμε όμως πιο πέρα και βλέπουμε  ότι έχουμε μια σειρά από μεθοδεύσεις και παρατυπίες που εξυπηρετούν μάλλον προσωπικά συμφέροντα σε βάρος  των μορφωτικών δικαιωμάτων των παιδιών .

Ενώ τα κενά των εικαστικών (μαγειρεμένα και κουτσουρεμένα) δεν καλυφθήκαν από τις προσλήψεις αποσπασμένων και αναπληρωτών, δύο συναδέλφισσες  ΠΕ08  που αποσπαστήκαν  από τη δευτεροβάθμια της επαρχίας  στη διεύθυνση μας,  «παραχωρηθήκαν» !!! από την πίσω πόρτα στη δευτεροβάθμια Β΄ Αθηνάς, αφήνοντας σχολεία χωρίς εικαστικούς και αδικώντας συνάδελφους, παραβιάζοντας τη διαδικασία αποσπάσεων.

Σε μία άλλη περίπτωση συναδέλφισσα εκπαιδευτικός θεατρικής αγωγής αναπληρώτρια  που είχε τοποθετηθεί σε σχολείο της περιοχής του Συλλόγου μας παραιτήθηκε. Η διεύθυνση Β΄ Αθήνας έστειλε προς αντικατάστασή της, όχι  κάποιον ή κάποια θεατρολόγο ή ηθοποιό για να καλύψει το κενό, αλλά συναδέλφισσα αναπληρώτρια εικαστικό για να κάνει το μάθημα της Θεατρικής Αγωγής! Ενώ υπάρχουν πολλά σχολεία που δεν έχουν εικαστικό και η συναδέλφισσα θα έπρεπε να βρίσκεται σε ένα από αυτά,  καταλήγει να μην διδάσκει εικαστικά στο πρωινό πρόγραμμα σχολείων, γιατί οι ώρες των εικαστικών αυτές έχουν ανατεθεί σε συναδέλφους ΠΕ70. Της «προτάθηκε» μάλιστα αρχικά από την Διεύθυνση να καλύψει το ωράριό της μόνο στο ολοήμερο. Στη συνέχεια την τοποθέτησαν εκεί που θα έπρεπε να τοποθετηθεί εκπαιδευτικός θεατρικής αγωγής, με την απειλή ότι διαφορετικά θα την «έστελναν» στη διάθεση της περιφέρειας Αττικής.

Σε άλλο σχολείο της περιοχής μας, χωρίς να είναι γνωστό με βάση ποιο θεσμικό και νομικό καθεστώς, τοποθετήθηκε εκπαιδευτικός από τη δευτεροβάθμια όπως πληροφορηθήκαμε από τον τότε αιρετό του ΠΥΣΠΕ Νίκο Παπασπύρου, ειδικότητας Διακοσμητικής (προφανώς από Τεχνικό Λύκειο). Μια ειδικότητα που δεν υπάρχει  στην πρωτοβάθμια. Αυτό, με όποιο τρόπο κι αν έγινε, είναι απαράδεκτο και επικίνδυνο. Γιατί πατάει στη λογική πως οτιδήποτε μπορεί να κάνει οποιοσδήποτε στην δευτεροβάθμια θα επιδιωχθεί να το κάνει και στην πρωτοβάθμια. Και  στους καιρούς που θα έρθουν θα περισσεύουν πολλές ειδικότητες  με πολλές αναθέσεις από τη δευτεροβάθμια… με ότι αυτό μπορεί να σημαίνει για τα εργασιακά μας δικαιώματα και την ποιότητα της εκπαίδευσης συνολικά…

Οι διευθυντές λοιπόν στις περιπτώσεις αυτές αποδέχτηκαν τις μεθοδεύσεις, ώστε να καλύπτονται οι ώρες όπως-όπως και το πρόγραμμα να «βγαίνει», να «βολευτεί» η διεύθυνση και έτσι να αποκρύπτεται η πραγματική κατάσταση στους γονείς και παράλληλα να εξυπηρετείται το «φαίνεσθαι 20 άριστα» του ΥΠΕΘ. Και δυστυχώς  και αρκετοί εκπαιδευτικοί αποδέχτηκαν όλα αυτά  για να καλύψουν τα προσωπικά τους μικροσυμφέροντα. 

Καθίσταται σαφές και ξεκάθαρο πλέον πως το ελληνικό δημόσιο σχολείο λειτουργεί και θα λειτουργεί με περισσεύματα εκπαιδευτικών και ωρών, με εκφοβισμό συναδέλφων, με τις ευλογίες του Υπουργείου και τα μπαλώματα των διευθυντών που δέχονται να λειτουργούν τα σχολεία έτσι. Και με την ανοχή και εντέλει συνενοχή όλων μας, επιτρέποντας να καταργούνται εργασιακά δικαιώματα και να αποδομείται η λειτουργία του δημόσιου σχολείου. Γιατί συνάδελφοι σαφώς και πρώτη ευθύνη έχει το Υπουργείο που σχεδιάζει και επιβάλλει αλλά και εμείς που δεν σηκώνουμε κεφάλι και που δεν αντιδρούμε καθημερινά στις παρατυπίες της Διοίκησης.

Στις παραπάνω περιπτώσεις μέλημα του κάθε διευθυντή, ειδικά όταν είναι και συνδικαλιστής, είναι να εξασφαλίζονται τα μορφωτικά δικαιώματα των μαθητών και τα εργασιακά δικαιώματα όλων των συναδέλφων.

Άρα το κάθε μάθημα να διδάσκεται από  τον αντίστοιχο εκπαιδευτικό και τα μαθήματα ειδικοτήτων από εκπαιδευτικούς ειδικοτήτων. Έτσι εξασφαλίζονται τα εργασιακά  δικαιώματα  του κάθε  συναδέλφου με την τοποθέτηση του και τη διδασκαλία των αντίστοιχων μαθημάτων. 

Εμείς υπενθυμίζουμε ότι είναι σκόπιμο και απαραίτητο τέτοιου είδους ενέργειες να γίνονται γνωστές  στο συνδικαλιστικό όργανο, να αναδεικνύονται ώστε να μην προχωρά η υλοποίησή τους.

  • Καταδικάζουμε τα παραπάνω φαινόμενα και τις αντίστοιχες μεθοδεύσεις από την αρχή της χρονιάς στα δημόσια σχολεία.
  • Καλούμε τους συναδέλφους σε ό,τι αφορά στην τοποθέτηση- μετακίνηση τους, να μην δέχονται προφορικές εντολές, άλλα να τις ζητάνε γραπτώς και να γνωστοποιούν στο σωματείο τις παρατυπίες που γίνονται σε βάρος τους,  ώστε να επιδιώκεται μέσα από  συλλογικές δράσεις  η διευθέτηση των όποιων θεμάτων.   
  • Απαιτούμε από την διεύθυνση Β΄ Αθήνας να γνωστοποιήσει πώς καλύπτονται αυτή τη στιγμή και καλύφθηκαν τα κενά από την αρχή της χρονιάς.
  • Ζητούμε τον έλεγχο της «δαιδαλώδους» διαδικασίας αναθέσεων μαθημάτων Αισθητικής Αγωγής.
  • Απευθυνόμαστε στους αιρετούς του κλάδου ώστε να ελεγχθεί η Διοίκηση.

Η αυθαιρεσία δεν θα περάσει.

 

Υ.Γ.

Καταθέσαμε αυτή την ανακοίνωση ως ΡΩΓΜΗ στο Δ.Σ. για να συζητηθεί και να ψηφιστεί, αν υπήρχε συμφωνία. Από τις τοποθετήσεις, φάνηκε ότι η ανακοίνωση αυτή δεν θα ψηφιζόταν είτε γιατί δεν συμφωνούσαν με αυτά που γράφονταν, είτε γιατί δεν αναγνωρίζουν την αναγκαιότητα να θίγονται τα “μικρά” προβλήματα που υπάρχουν στην καθημερινότητά μας.

 

Καταθέσαμε μια ανακοίνωση για να αναδείξουμε την ευθύνη που έχουμε όλες κι όλοι μας απέναντι στην υποβάθμιση και απαξίωση του σχολείου και της εργασίας μας σε αυτό.

Κάθε φορά αναφερόμαστε στα κέντρα πολιτικής και οικονομικής εξουσίας, στην Ε.Ε., στο ΔΝΤ, στις τράπεζες, στις αστικές κυβερνήσεις – σήμερα στην συγκυβέρνηση ψευτοαρστεράς+ πατριδοδεξιάς – , στον αναθεματισμένο καπιταλισμό και στον ανθρωποφάγο ιμπεριαλισμό, στον φασισμό-το δεξί χέρι του συστήματος …

Κάθε φορά αναφερόμαστε στα τεράστια προβλήματα των σχολείων, της εκπαίδευσης, των εργασιακών των εκπαιδευτικών. Με τη μέθοδο “άνευ διδασκάλου ΟΟΣΑ” ορίζονται οι αναδιαρθρώσεις στην εκπαίδευση. Και αυτό γίνεται χρόνια τώρα. Φέτος ήρθε και η υπουργική απόφαση Φίλη, πάλι στο πλαίσιο της αποδόμησης της δημόσιας εκπαίδευσης, των περικοπών.

Κάθε φορά λέμε για τις υποσχέσεις περί  διορισμών, υποσχέσεις που δίνονται χρόνια τώρα, για να θυμηθούμε τους τελευταίους τον Λοβέρδο, τον Μπαλτά και τον Κουράκη και τον  Φίλη πρόσφατα που ανέβαζε τα νούμερα σε 20.000 για την τριετία 2016-2018. Φυσικά και δεν έγιναν διορισμοί, αντίθετα έγιναν πολλές μειώσεις σε εκπαιδευτικούς.

Είπαμε λοιπόν να μην τα πούμε όλα αυτά για μια φορά ακόμη. Σκεφτήκαμε, να συντάξουμε μια ανακοίνωση που να έθετε και τη δική μας μικρή, ελάχιστη ευθύνη απέναντι στην καταστροφή που έχει βαλθεί να δημιουργήσει αυτό το άγριο σύστημα. Πιστεύουμε ότι θα πρέπει να ξεκινάμε από τα μικρά, εκεί που ο καθένας και η καθεμιά από εμάς μπορεί να σηκώσει λίγο το ανάστημα και να πράξει αυτό που είναι σωστό, δίκιο, ανθρώπινο, έστω στον “μικρόκοσμο” που μας αντιστοιχεί.

Πώς θα μπορέσουμε να σηκώσουμε ένα κίνημα αντίστασης και ανατροπής στα μεγάλα και σοβαρά, στα αιτήματά μας για το σχολείο, για τη δουλειά μας, για τη ζωή μας, αν δεν αναλάβουμε την ευθύνη και υψώσουμε λίγο το κεφάλι μας;

Αυτό το νόημα είχε η ανακοίνωσή μας αυτή.