Free songs
  •  
  •  

Η ανευθυνότητα των « υπεύθυνων » συνδικαλιστικών δυνάμεων.

 ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ 

ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΠΕΡΙΚΛΗΣ

Η ανευθυνότητα των « υπεύθυνων » συνδικαλιστικών δυνάμεων

 

 

Συναδέλφισσες και συνάδελφοι,

 

Η ανάληψη των τεσσάρων θέσεων του Προεδρείου του Δ.Σ. του συλλόγου μας από τους τρεις εκλεγμένους εκπροσώπους  της Εκπαιδευτικής Συσπείρωσης κατά τη συγκρότησή του σε σώμα προέκυψε, όπως σας έγινε ήδη γνωστό, μετά την απουσία σχετικών προτάσεων εκ μέρους όλων των άλλων συνδικαλιστικών δυνάμεων που εκπροσωπούνται στο Δ.Σ. του συλλόγου μας.

 

Ανατρέχοντας στα πρακτικά συνεδριάσεων του Δ.Σ. προηγουμένων ετών μπορεί ο κάθε συνάδελφος να διαπιστώσει ότι για τις ανάγκες λειτουργίας του συλλόγου υπήρξε κατά το παρελθόν, ανάληψη διπλής ιδιότητας στο Προεδρείο του Συλλόγου μας από το ίδιο εκλεγμένο μέλος.

 

Συγκεκριμένα: Κατά το συνδικαλιστικό έτος 2003-2004 η συναδέλφισσα Αριστέα Παπαδοπούλου από τη ΔΑΚΕ ήταν αντιπρόεδρος και ταμίας του Συλλόγου. Το 2010-2011 ο συνάδελφος Βασίλης Φουρτούνης και στη συνέχεια μετά την παραίτηση του, ο συνάδελφος Αντώνης Κοντοδίνας  από την παράταξη της ΠΑΣΚ κατείχαν τα αξιώματα του Αντιπροέδρου – Ταμία, κατά το συνδικαλιστικό έτος 2009-2010 η συναδέλφισσα Κατερίνα Βουτσαδάκη και στη συνέχεια μετά την παραίτηση της ο συνάδελφος  Γενναίος Κώστας από την παράταξη της ΠΑΣΚ κατείχαν τα αξιώματα του Αντιπροέδρου – Ταμία.

 

Η πρακτική αυτή ακολουθείται επίσης και σε πολλά διοικητικά συμβούλια συλλόγων πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης.

 

Η ίδια ανάγκη προέκυψε και στο δικό μας Δ.Σ. και κατά τη συνδικαλιστική χρονιά που μόλις άρχισε, γιατί δεν κατατέθηκε καμία άλλη πρόταση.

 

Ωστόσο κατά τη δεύτερη συνεδρίαση του Δ.Σ. στις 8-12-2013 ο συνάδελφος Σωτήρης Γεωργόπουλος, μέλος του Δ.Σ. εκπρόσωπος της ΔΑΚΕ έθεσε θέμα παράβασης του ν. 1264/ 1982, αρθ.9 ως προς την ανάληψη της διπλής ιδιότητας του Αντιπροέδρου και Ταμία από τον συν. Νίκο Παπασπύρου εκπρόσωπο της Εκπαιδευτικής Συσπείρωσης.

 

Σε  έκτακτη συνεδρίαση του Δ.Σ. που συγκλήθηκε στις 14-12-13 ο συνάδελφος Νίκος Παπασπύρος κατέθεσε επιστολή παραίτησης του  από τη θέση του Αντιπροέδρου προκειμένου η συγκρότηση του Δ.Σ. να είναι απολύτως νομότυπη. Όμως καμία παράταξη από τις τρείς (ΔΑΚΕ, ΕΣΑΚ, ΔΗΣΥ-ΠΑΣΚ) δεν δέχτηκε να αναλάβει την κενή θέση.

 

Η στάση και των τριών συνδικαλιστικών δυνάμεων αποδεικνύει την ανευθυνότητά τους. Για να εξυπηρετήσουν μικροπαραταξιακά οφέλη και να μπλοκάρουν την λειτουργία του συλλόγου αρχικά έθεσαν το ζήτημα της διπλής ιδιότητας μέλους της Εκπαιδευτικής Συσπείρωσης και στη συνέχεια δεν ανέλαβαν καν το αξίωμα του Αντιπροέδρου.

 

 

Συναδέλφισσες και συνάδελφοι,

 

Ενώ τα προβλήματα στην εκπαίδευση τόσο στο επίπεδο του παιδαγωγικού και μορφωτικού περιβάλλοντος όσο και στο πεδίο των εργασιακών σχέσεων  συσσωρεύονται καθημερινά με ιλιγγιώδεις ρυθμούς οδηγώντας το δημόσιο σχολείο στη διάλυση και τον εκπαιδευτικό στην απαξίωση, την εργασιακή ομηρεία και την οικονομική εξαθλίωση, οι « υπεύθυνες » συνδικαλιστικές δυνάμεις του συλλόγου μας δείχνουν για άλλη μια φορά το ανεύθυνό τους πρόσωπο.

 

Η δήθεν προσήλωσή τους στο « γράμμα του νόμου », επικαλούμενες τη διασφάλιση της  ομαλής λειτουργίας του συλλόγου, αποδεικνύεται προσχηματική εφόσον οι ίδιες αρνούνται και πάλι να αναλάβουν θέση στο Προεδρείο του Δ.Σ.  Αποστασιοποιούνται κατά την εκτίμησή τους με τον τρόπο αυτό  από τη δέσμευση να πάρουν θέση και να αναλάβουν δράση για τη διαφύλαξη και την υπεράσπιση των όσων σήμερα διακυβεύονται.

 

Το μείζον θέμα είναι η ανάληψη από όλες τις συνδικαλιστικές δυνάμεις της  ευθύνης που τους αναλογεί για την πραγματική λειτουργία του συλλόγου τόσο στο πλαίσιο του Δ.Σ. όσο και στην καθημερινότητα του σχολείου, της τάξης και των αναγκών μαθητών και εκπαιδευτικών. Για το σύλλογό μας πρώτη προτεραιότητα είναι ο αγώνας για την ανατροπή των σχεδίων της κυβερνητικής πολιτικής, για τη διάσωση του δημόσιου σχολείου και όλων των κοινωνικών αγαθών, για την εργασιακή αξιοπρέπεια των εκπαιδευτικών, για το όραμά μας για τους μαθητές μας  και την κοινωνία.

 

Το σημερινό τραγικό τοπίο της εκπαίδευσης και ολόκληρης της κοινωνίας  απαιτεί ξεκάθαρες θέσεις και μαζικούς συντονισμένους αγώνες.