Free songs
  •  
  •  

Επιτέλους “κανονικότητα”!

 

Αποτέλεσμα εικόνας για κανονικότητα

 

Στον αστερισμό της  νέας  «κανονικότητας»  

για την κοινωνία και  την εκπαίδευση 

Ολοκληρώθηκαν δύο μήνες από το ξεκίνημα της σχολικής χρονιάς  και περισσότερες από 100 μέρες για τη νέα κυβέρνηση της Ν.Δ.

Στο μαγικό χαλί  της μεταμνημονιακής  κανονικότητας  που έστρωσε ο ΣΥΡΙΖΑ, η Ν.Δ. επιχειρεί  μια πολιτική συνέχειας  και βαθιάς τομής σε όλα τα επίπεδα.

Ο νέος «αναπτυξιακός» νόμος  – πολυεργαλείο στην υπηρεσία μιας ανάπτυξης για το μεγάλο κεφάλαιο και  ενάντια στα συμφέροντα του κόσμου της εργασίας  καταστρατηγεί τις συμβάσεις εργασίας, θεσμοθετεί  fast track διαδικασίες για την εκχώρηση έργων και υπηρεσιών στους  ιδιώτες επενδυτές  και εισάγει την κρατική επέμβση στα συνδικάτα με το ηλεκτρονικό φακέλωμα των σωματείων και των μελών τους και την ηλεκτρονική ψηφοφορία,  στοχεύοντας όχι μόνο την ελευθερία δράσης αλλά και τα πεδία συλλογικής συγκρότησης και διεκδίκησης των εργαζομένων.

Ανάλογη είναι η συνέχεια στην πολιτική των ιδιωτικοποιήσεων (βλέπε ΔΕΗ), στην επιδρομή στην κοινωνική ασφάλιση με τη μεθοδευμένη ιδιωτικοποίηση της επικουρικής ασφάλισης, στην επίδειξη αστυνομικής παρουσίας – καταστολής είτε ενάντια στους πρόσφυγες του πολέμου και της φτώχειας είτε για την εξυπηρέτηση των συμφερόντων του κεφαλαίου από τα Εξάρχεια μέχρι τα Άγραφα, τη Μαγνησία και τη Χαλκιδική.

Παράλληλα, η συμφωνία για την ανανέωση της παραμονής των αμερικανικών βάσεων και η εμπέδωση των στρατηγικών συμμαχιών της  κυβέρνησης  για τα σχέδια στην ανατολική Μεσόγειο εμπλουτίζουν την πυριτιδαποθήκη για νέο αιματοκύλισμα των λαών της.

Στο πλαίσιο αυτό η πολιτική της Ν.Δ. για την εκπαίδευση  κινείται  στην κατεύθυνση νεοσυντηρητικών και νεοφιλελεύθερων σχεδιασμών  που πλήττουν  καίρια τα μορφωτικά δικαιώματα των μαθητών ενώ  επιχειρούν ταυτόχρονα να βάλουν στο γύψο τα εργασιακά δικαιώματα και τις κατακτήσεις του εκπαιδευτικού κινήματος.

Αναχρονολογούν τους εξαγγελθέντες από τον ΣΥΡΙΖΑ διορισμούς στην Ειδική Αγωγή  και παραπέμπουν στις καλένδες  του διορισμούς στη Γενική Αγωγή  διατηρώντας το ανταγωνιστικό – ανθρωποφαγικό προσοντολόγιο της ανακύκλωσης της ανεργίας και της επισφαλούς εργασίας και προοιονίζοντας διαγωνισμό ΑΣΕΠ  και επικαλούνται υποκριτικά χαρτογράφηση των κενών – αναγκών σε εκπαιδευτικούς  ενώ  εξαναγκάζονται σε χιλιάδες προσλήψεις αναπληρωτών για  να λειτουργήσουν  στοιχειωδώς  τα σχολεία.

Αναιρούν την υποχρεωτικότητα του δίχρονου Νηπιαγωγείου με την εξαίρεση 13 δήμων για φέτος και την παραπομπή τους στο ΦΕΚ εφαρμογής για την επόμενη σχολική χρονιά και χωρίς να προχωρούν στην εξασφάλιση χρηματοδότησης  και προγραμματισμού για κτιριακές και υλικοτεχνικές υποδομές και  διορισμούς εκπαιδευτικών. Αντίθετα ανοίγουν το δρόμο στη διαμόρφωση εκπαιδευτικών αγορών στο πεδίο της προσχολικής Αγωγής και Εκπαίδευσης μέσω των voucher.

Προχωρούν στην πλήρη κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου  σε ένα κρεσέντο λαϊκισμού και επικοινωνιακής τακτικής  με διπλό στόχο, την καταστολή και περιστολή των κινημάτων και την προετοιμασία για ένα επιχειρηματικό πανεπιστήμιο της αγοράς  και των εμπορευματοποιημένων ακαδημαϊκών προϊόντων.

Το πρόταγμα του ιδεολογήματος της ‘’αριστείας’’  σε σύνδεση με  την ‘’αξιολόγηση  για όλους και παντού’’ (σχολικά αποτελέσματα- αξιολόγηση σχολικών μονάδων και εκπαιδευτικών)  και  μάλιστα σε ένα πλαίσιο αγορών και “σχολικής αυτονομίας” δίνει το στίγμα της νεοφιλελεύθερης  πολιτικής  στο χώρο της εκπαίδευσης  που συνδυάζεται εύστοχα και επικίνδυνα με τη νεοσυντηρητική ρητορική περί “καλλιέργειας εθνικής συνείδησης’’ , περί ‘’έμφυτης τάσης του λαού μας’’ να αντιμετωπίζει  θαρραλέα τις,  γενικώς και αορίστως, ‘’δυνάμεις  του μίσους και της βίας’’ της υπουργού Παιδείας, χωρίς αιδώ μπροστά στην ιστορική αλήθεια των εκατομμυρίων θυμάτων του φασισμού και του ναζισμού.

         Συναίνεση και υποταγή από την πλειοψηφία της ΔΟΕ

Τα έργα και οι ημέρες της ΔΟΕ το διάστημα αυτό, ως αποτέλεσμα της στάσης της πλειοψηφίας του Δ.Σ. της,  επισφραγίστηκαν από σιγή νεκροταφείου στην πρόσφατη ολομέλεια προέδρων όπου ‘’δεν κουνήθηκε φύλλο’’ και καμία απόφαση δεν ελήφθη αναφορικά με τα καυτά ζητήματα της αξιολόγησης, του αντισυνδικαλιστικού νόμου, των διογκομένων ελλείψεων σε κτιριακές υποδομές  λόγω εφαρμογής της δίχρονης υποχρεωτικής προσχολικής αγωγής και εκπαίδευσης , των πρόσφατων σεισμικών καταστροφών σε σχολικές μονάδες αλλά και του χρόνιου προβλήματος ακαταλληλότητας εκατοντάδων σχολικών κτιρίων και αιθουσών,  την αναγκαιότητα των χιλιάδων διορισμών, την κατάργηση του προσοντολογίου, τον αποκλεισμό των προσφυγόπουλων από το δημόσιο σχολείο και τη δημόσια δωρεάν περίθαλψη.

          Σιγή νεκροταφείου από την πλειοψηφία του Δ.Σ. του Συλλόγου μας

 

Στο επίπεδο του συλλόγου μας  η πλειοψηφία του Δ.Σ. (ΔΑΚΕ- ΔΗΣΥ) ακολουθεί ευλαβικά τη στάση της ΔΟΕ.   Μη υλοποιήσιμες παραμένουν  αποφάσεις που έχουν ληφθεί στο Δ.Σ. για την πραγματοποίηση παραστάσεων στα Δημοτικά Συμβούλια των δήμων της αρμοδιότητας του συλλόγου μας  προκειμένου να ασκηθούν πιέσεις για την απρόσκοπτη και με επαρκείς προϋποθέσεις εφαρμογή της δίχρονης προσχολικής αγωγής και εκπαίδευσης.

Παρότι αυτή τη στιγμή εκατοντάδες παραμένουν  τα κενά και οι ελλείψεις στα σχολεία της Γενικής Αγωγής και τεράστιες οι ανάγκες σε Παράλληλη Στήριξη και Τ.Ε. εξακολουθεί να παραμένει άπραγη  και χωρίς  καμία συνδικαλιστική δράση διεκδίκησης τηρώντας στάση πλήρους αφωνίας, αποφεύγοντας ακόμη και μια στοιχειωδώς απαιτούμενη παράσταση στη Διεύθυνση Εκπαίδευσης,υιοθετώντας και στηρίζοντας ουσιαστικά τη στάση της κυβέρνησης και του ΥΠΑΙΘ.

 Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,

 

Μπροστά στη νεοφιλελεύθερη και νεοσυντηρητική επίθεση της κυβέρνησης απέναντι στην κοινωνία,  την εκπαίδευση και τον κόσμο της εργασίας, μπροστά στην απόλυτη απραξία του κυβερνητικού – γραφειοκρατικού συνδικαλισμού είναι  σήμερα, περισσότερο από ποτέ, αναγκαίο, οι μάχιμοι εκπαιδευτικοί της τάξης και της πράξης  να επιβάλουμε με τη συλλογική αγωνιστική μας δράση  το δίκαιο των αιτημάτων μας για την υπεράσπιση του δημόσιου σχολείου, των μορφωτικών αναγκών  όλων των παιδιών, ελληνόπουλων και μεταναστόπουλων, χωρίς διακρίσεις και αποκλεισμούς  και των εργασιακών δικαιωμάτων των εκπαιδευτικών του με σχέσεις μόνιμης, σταθερής και αξιοπρεπούς εργασίας. Είναι αναγκαίο περισσότερο από ποτέ να πάρουμε στα χέρια μας  την υπόθεση του αγώνα και να υποχρεώσουμε την Ομοσπονδία και το σωματείο μας να ανταποκριθεί στον ταξικό του ρόλο και στο καθήκον του για την υπεράσπιση του δημόσιου σχολείου.

Βαρύς χειμώνας επιφυλάσσεται για το δημόσιο σχολείο.

Επείγει μια άνοιξη αντιστάσεων και νικηφόρων διεκδικήσεων.