Free songs
  •  
  •  
  • Home
  • /ΡΩΓΜΗ στο «Αδιέξοδο..»
  • /ΕΚΛΟΓΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΣΩΜΑΤΕΙΟ; ΜΙΑ ΑΚΟΜΗ ΜΑΧΗ ΜΕ ΣΟΒΑΡΟ ΕΠΙΔΙΚΟ ΤΗΝ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΤΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ, ΤΗΝ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ ΜΑΣ.

ΕΚΛΟΓΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΣΩΜΑΤΕΙΟ; ΜΙΑ ΑΚΟΜΗ ΜΑΧΗ ΜΕ ΣΟΒΑΡΟ ΕΠΙΔΙΚΟ ΤΗΝ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΤΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ, ΤΗΝ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ ΜΑΣ.

ΕΚΛΟΓΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΣΩΜΑΤΕΙΟ;

ΜΙΑ ΑΚΟΜΗ ΜΑΧΗ ΜΕ ΣΟΒΑΡΟ ΕΠΙΔΙΚΟ ΤΗΝ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΤΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ, ΤΗΝ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ ΜΑΣ.

        Συναδέλφισσες και συνάδελφοι,

        Διανύουμε ήδη τον δέκατο  χρόνο της  κρίσης. Αυτήν που πεισματικά την ονομάζουμε καπιταλιστική –όχι ανθρωπιστική,όπως συνηθίζουν να τη χαρακτηρίζουν οι «αριστεροί» κυβερνώντες  και οι ακροδεξιοί φίλοι τους – και τα αποτελέσματά  της  στην καθημερινότητά μας τα βιώνουμε όλο και πιο έντονα.

        Αν πριν μερικά χρόνια είχαμε μείνει στις προβλέψεις  για το τι θα επακολουθούσε, τώρα πλέον έχουμε περάσει  στο μέτρημα των απωλειών. Αυτό όμως το μέτρημα δεν είναι μια απλή παράθεση αριθμών. Η μείωση κατά 25 % του εισοδήματός  μας, η αυξανόμενη και εντεινόμενη φορολόγηση, το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας με ταυτόχρονη απόσυρση του κράτους από ζωτικούς τομείς όπως η υγεία, η παιδεία  η κοινωνική πρόνοια δημιουργεί  ένα σπιράλ θανάτου, αργού, καθημερινού και σιωπηλού.    Την ίδια στιγμή η κυβέρνηση πανηγυρίζει για την επιτυχή«έξοδο από τα μνημόνια», κομπάζοντας ότι τα δύσκολα πέρασαν και ότι  μπορούμε να αισιοδοξούμε. Προβάλλει ως επιτυχία την επίτευξη των πλεονασμάτων, πλεονάσματα που προήλθαν από αιματηρές περικοπές  στις  δημόσιες δαπάνες. Από αυτά, μοίρασε και μοιράζει μερικά ψιχουλάκια σε μορφή προνοιακής ελεημοσύνης.  Την ίδια στιγμή η αντιπολίτευση – η νεοφιλελεύθερη ΝΔ – πατώντας στα συντρίμμια,που κι αυτή συνέβαλε για να δημιουργηθούν- υπόσχεται  να επιστρέψει με νέο μείγμα που «θα δρομολογήσει  την ανάπτυξη , θα μειώσει τους φόρους για τους υποψήφιους επενδυτές και θα απαλλάξει τη χώρα από τις διάφορες αριστερές εμμονές και αγκυλώσεις». Στο ίδιο λίγο πολύ μήκος κύματος και το πρώην ΠΑΣΟΚ,  τωρινό ΚΙΝΑΛ,  συμπαρατάσσεται με τον άλλοτε προαιώνιο εχθρό, αλλά και πρόσφατο κυβερνητικό εταίρο. Το πρόταγμα είναι η  προσήλωση στην  ΕΕ και στις πολιτικές της αέναης  λιτότητας.

        Το αστείο της υπόθεσης είναι ότι από το ίδιο όραμα διαπνέεται και η κυβερνητική πλειοψηφία. Επενδύει στο να πείσει όλους εμάς ότι φέρνει τη διαφάνεια, καταπολεμά τη διαφθορά και εκσυγχρονίζει το κράτος. Δεν λησμονεί να επισείει τον φόβο της επανόδου του «αμαρτωλού πολιτικού προσωπικού του παρελθόντος» θέλοντας  να παγιδεύσει  τον λαό. Λες και είναι ζήτημα του ποιος διαχειρίζεται.Το πολιτικό τοπίο των ημερών είναι έντονα διαποτισμένο και με μπόλικο εθνικιστικό δηλητήριο κυρίως με αφορμή τις εξελίξεις στο μέτωπο του μακεδονικού. Είναι και η βασική αιτία για την επανεμφάνιση στο προσκήνιο της ναζιστικής Χρυσής Αυγής,  η οποία δραστηριοποιείται ιδιαίτερα πάλι.

        Η κατάσταση των λαϊκών στρωμάτων γίνεται διαρκώς και χειρότερη. Η ανεργία παραμένει σε υψηλά επίπεδα, ενώ τα εργασιακά δικαιώματα στον ιδιωτικό τομέα έχουν γίνει ένα κακόγουστο ανέκδοτο. Οι εργοδότες όχι μόνο καταβάλλουν κάτι σαν μισθό στους εργαζόμενους, αλλά το κάνουν όταν και όποτε θέλουν.Άλλωστε η όποια προστασία των εργατικών συμφερόντων θυσιάστηκε για τη «σωτηρία της χώρας». Το λέει και το τονίζει και ο Μητσοτάκης: οι συλλογικές συμβάσεις δεν βοηθούν την ανάπτυξη.

          ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΣΕ ΔΙΑΛΥΣΗ

        Θύμα της κατάστασης είναι και το δημόσιο σχολείο. Το δημόσιο σχολείο υποφέρει από περικοπές, θύμα του δημοσιονομικού κόφτη. Από τις συγχωνεύσεις και καταργήσεις τμημάτων αλλά και σχολικών μονάδων των πρώτων χρόνων της δεκαετίας, μέχρι το συστηματικό χτίσιμο της αυτόνομης σχολικής μονάδας, φτιάχνεται το οικοδόμημα του «νέου σχολείου» φτηνού, ευέλικτου- όλοι τα κάνουν όλα και συμφέρουν- με κατακερματισμένη γνώση υποβιβασμένη σε δεξιότητες.Το σημερινό σχολείο προωθεί  με έντεχνο τρόπο την αμάθεια τεμαχίζοντας το προϊόν-τέτοιο έχει γίνει κι έτσι πια λογίζεται- γνώση σε θεματικές εβδομάδες, ευρωπαϊκά καινοτόμα προγράμματα ή και ευγενικές χορηγίες μεγάλων ιδρυμάτων που ανήκουν είτε  σε μεγαλοεπιχειρηματίες  είτε σε εφοπλιστές. Το χειρότερο είναι πως όλα αυτά πασπαλίζονται  με χρυσόσκονη προοδευτικότητας και  εκσυγχρονισμού, προσφέρουν μια αυταπάτη ότι  επιχειρούν μια τομή προς τα εμπρός,  ενώ επιτυγχάνουν το αντίθετο.

        Όλα αυτά με το μικρότερο δυνατό κόστος. Μικρότερο δυνατό κόστος πάει να πει μηδενικοί διορισμοί (κλείσαμε μια δεκαετία χωρίς ούτε έναν μόνιμο διορισμό).Συνεχίζεται η τακτική της πρόσληψης αναπληρωτών, οι οποίοι  καλύπτουν μόνιμες και βασικές ανάγκες του σχολείου, αλλά ζουν με μια βαλίτσα στο χέρι, αφού τη μια χρονιά μπορεί να εργάζονται στην Κρήτη και την επόμενη στην Κέρκυρα. Όλοι θυμόμαστε την περίπτωση της συναδέλφου αναπληρώτριας, μητέρα τριών παιδιών, κάτοικο Θεσσαλονίκης. Η συναδέλφισσα προσλήφθηκε στα Χανιά, τοποθετήθηκε στη Γαύδο  και αναγκάστηκε να επιλέξει την παραίτηση, λίγα εικοσιτετράωρα από την πρόσληψή της, και την οικονομική εξαθλίωση  από  το να αποχωριστεί από  τα παιδιά της και την οικογένεια της. Οι άνθρωποι αυτοί σήμερα αποτελούν το 15% των εργαζόμενων στην εκπαίδευση, αν και χωρίς αυτούς πολλά σχολεία δεν θα άνοιγαν καν τις πόρτες τους.

ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΗ ΔΙΧΡΟΝΗ ΠΡΟΣΧΟΛΙΚΗ ΑΓΩΓΗ ΔΙΧΩΣ …ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΟΤΗΤΑ

        Η καταπληκτική αυτή υπόθεση όπως την όρισε η κυβέρνηση αποτελεί την πραγματικότητα των τελευταίων μηνών. Ορίστηκε με υπουργική απόφαση λοιπόν η υποχρεωτικότητα το ένα τρίτο των δήμων εκεί που όλα τα νήπια και τα προνήπια μπορούσαν ανεμπόδιστα και δίχως πρόβλημα να πηγαίνουν στο νηπιαγωγείο για την τρέχουσα σχολική χρονιά. Δεν υπήρξε τίποτα περισσότερο και κανείς δεν δεσμεύθηκε για τις υπόλοιπες περιοχές, ανάμεσα τους και τα μεγάλα αστικά κέντρα, για το τι θα γίνει από δω και πέρα.Τα επικοινωνιακά κόλπα προσπαθούν να συγκαλύψουν την πραγματικότητα.

          ΚΑΙ ΣΤΟ ΒΑΘΟΣ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ

        Αυτό   είναι  το επόμενο επεισόδιο  του σήριαλ «υποβάθμιση του δημόσιου σχολείου» με το οποίο πρόκειται να  ζήσουμε. Όλα αυτά με μια εσωτερική δήθεν ανατροφοδοτική διαδικασία με τη συμμετοχή του μόνιμου προσωπικού της σχολικής  μονάδας, πάλι χωρίς τη συμμετοχή των αναπληρωτών. Ο αποκλεισμός των αναπληρωτών θα σημάνει πρώτα από όλα την απαξίωση του συλλόγου διδασκόντων και κατά δεύτερο λόγο θα προσδώσει στην αξιολόγηση επίφαση δημοκρατικότητας και συμμετοχής από τη βάση των εκπαιδευτικών. Μοιραία θα καταλήξουμε σε σχολεία πολλών ταχυτήτων ύστερα από λίγα χρόνια.

       ΚΙ ΕΜΕΙΣ ΤΙ ΚΑΝΟΥΜΕ;

        Η κινηματική νηνεμία είναι κυρίαρχο στοιχείο των τελευταίων χρόνων. Έχουμε περιπέσει σε βαθιά απόσυρση και  έχουμε εγκαταλείψει κάθε τι που μπορεί να δώσει ελπίδα. Τα σωματεία μας  υπολειτουργούν, αδυνατούν να κινητοποιήσουν τον κόσμο της εργασίας, ενώ οι ομοσπονδίες μας έχουν μεταβληθεί σε κοινωνικούς εταίρους στα πρότυπα της ΓΣΕΕ.

ΣΗΜΕΡΑ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΑΝΑΓΚΑΙΟ ΑΠΟ ΠΟΤΕ ΝΑ ΘΥΜΗΘΟΥΜΕ ΕΚΕΙΝΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΕΚΑΝΑΝ ΝΑ ΣΤΕΚΟΜΑΣΤΕ ΟΡΘΙΟΙ:

  • ΤΙΣ ΜΑΧΕΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΥΣ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΥΣ ΤΟΥ ΑΣΕΠ ΠΟΥ ΕΠΕΒΑΛΑΝ ΤΟΤΕ ΜΑΖΙΚΟΥΣ ΔΙΟΡΙΣΜΟΥΣ.
  • ΤΗ ΜΕΓΑΛΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΟΥ 2006
  • ΤΙΣ ΜΑΧΕΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΟΥ ΠΑΡΕΛΘΟΝΤΟΣ.

ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΟ ΣΥΝΕΧΕΣ ΚΑΛΑ ΚΡΑΤΕΙ ΜΕ ΤΗ ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, ΑΣ ΕΠΙΣΤΡΕΨΟΥΜΕ ΣΤΑ ΒΑΣΙΚΑ ΠΡΟΤΑΓΜΑΤΑ. ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΣΤΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ, ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΙΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ ΤΩΝ ΓΕΝΙΚΩΝ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΩΝ.

ΕΜΕΙΣ ΕΧΟΥΜΕ ΤΗ ΔΥΝΑΜΗ. ΑΣ ΔΩΣΟΥΜΕ ΔΥΝΑΜΗ …ΣΤΗ ΔΥΝΑΜΗ ΜΑΣ.