Free songs
  •  
  •  

Δεν θα μας τρόμαζε το χιόνι αν …

 

του Γιάννη Λαθήρα

Δεν θα μας τρόμαζε το χιόνι και το κρύο
αν οι μετακινήσεις ήταν ασφαλείς,
αν οι αίθουσες ήταν ζεστές και τα σχολεία ανοιχτά!
Θα φτιάχναμε με τα παιδιά χιονάνθρωπους στις αυλές των σχολείων και ταΐστρες για τα πουλιά.
Θα μάθαιναν καλύτερα τα παιδιά γιατί λιώνει με το αλάτι το χιόνι.
Στα ζεστά θα ήταν κάθε παιδί!
Δεν φταίει ο καιρός ούτε ο χειμώνας!
Φταίνε οι χειμώνες των επιλογών όσων διαχρονικά κυβερνούν με προτεραιότητες το κέρδος λίγων αντί για τις ανάγκες των ανθρώπων…

Προφανώς και δεν είναι σωστό σε μια κακοκαιρία να κλείνουν τα πάντα (και τα σχολεία), αλλά προφανώς αλλού βρίσκεται η αιτία που δεν θέλουν να θίξουν οι μόνιμοι κριτές των εκπαιδευτικών, που αποδίδουν τις ευθύνες στους «τεμπέληδες» δασκάλους.
Το «σπάταλο κράτος» εξαερώνεται συνεχώς σε δαπάνες προσωπικού και εξοπλισμού σε ό,τι αφορά την παιδεία, την υγεία, την πρόνοια, τις υποδομές, τα δίκτυα, τα δημόσια μέσα μαζικής μεταφοράς, τα μέτρα πολιτικής προστασίας και παραμένει αλώβητο μόνο στην κορυφή της πυραμίδας του και στους μηχανισμούς και το προσωπικό καταστολής.
Αυτό για να εξυπηρετηθούν το χρέος προς τους δανειστές, η εξοικονόμηση πόρων για τη διάσωση των τραπεζών, η διεύρυνση των πεδίων επιχειρηματικής δράσης, η με κάθε τρόπο ενίσχυση αυτής και των προνομίων της προκειμένου να συνεχίζεται απρόσκοπτα η κερδοφορία της στην εποχή της κρίσης.

Τα σχολεία λοιπόν θα λειτουργούσαν έστω και με αυτές τις συνθήκες:
αν τα 
κτήρια ήταν σύγχρονα, καινούργια με πλήρως θερμαινόμενες αίθουσες,
αν είχαν μονωθεί επαρκώς στην κατασκευή τους με βιοκλιματική αρχιτεκτονική αντίληψη,
αν διέθεταν φύλακες, επιστάτες και συντηρητές που προφυλάσσουν, επιβλέπουν και συντηρούν τα δίκτυα και τις υποδομές τους,
αν οι σχολικές επιτροπές είχαν την απαραίτητη χρηματοδότηση για να διορθώνουν τις βλάβες για συνεχή θέρμανση των χώρων κλπ.,
αν υπήρχε προστατευόμενο από την κακοκαιρία οδικό δίκτυο και εξασφαλιζόταν η απρόσκοπτη λειτουργία των μέσων μαζικής μεταφοράς για την ασφαλή μετακίνηση εκπαιδευτικών και μαθητών,
αν οι «πετυχημένοι δήμαρχοι» ρίχνανε αλάτι και όχι πρόστιμα,
αν δεν υπήρχε ανεργία και φτώχεια και οι οικογένειες και οι μαθητές μας ήταν εφοδιασμένοι με ισοθερμικά ρούχα και παπούτσια
και πολλά άλλα τέτοια αν ακόμα…

Αυτά όλα, όμως, προϋποθέτουν άλλη πολιτική: «σκίσιμο» και όχι πιστή εφαρμογή των μνημονίων, ρήξη και όχι υποταγή στις επιταγές των θεσμών-δυναστών ΕΕ, ΔΝΤ, ΕΚΤ, σύγκρουση και αφαίρεση προνομίων, εξουσίας και πλούτου από τα επιχειρηματικά συμφέροντα προς όφελος των λαϊκών συμφερόντων και αναγκών. Γενναία αύξηση χρηματοδότησης αντί για ψίχουλα στην εκπαίδευση και τα σχολεία. Αυτά διεκδικούμε με τους αγώνες, τις απεργίες και τις διαδηλώσεις μας. Σε αυτές, όμως, δεν βλέπουμε αυτούς που γκρινιάζουν που κλείνουν τα σχολεία. «Τεμπελιάζουν» μάλλον…